İlk defa livanelli okudum başta biraz tereddüt ettim hikaye hepsini başta anlatması şaşırtı sonraya ne kaldı ki dedim.
Ülkeyi yöneten cahil bir insan topluluğu okumayı sadece resmi belgelerde göstermek isteyen okuduğun zaman düşüncelerini duygularını temiz kağıda yazmayı yasaklayan, yazdığınız zaman o temiz kağıdı kirleten bir düşünceyle yönetileen bir ülke. Böyle insanlar karşısında ne kadar cahil olsanız o kadar değerlisiniz, ne kadar bilgili olsanız o kdr değersizsiniz. Düşüncelerinizi, hayallerinizi bir kağıda yazamıyorsanız bir kitap bile dahi yazamıyorsanız yazdığınız zaman işkence hapisle sulanırsınız.
Aşkınız,aileniz, çocuklarınız, hayatınız, huzurunuz özgür bir hayatınız var iken yasaklı olan özgür düşünceniz açığa çıkardığınız an özgürlüğünüz kayboluyor. Siz özgür düşüncenizi özgür bırakmak için kendi özgürlüğünüzü hiçe sayar mısınız?
Ailenizi uzun bir zaman göremeyecek kadar.
Kitabı bazı açılardan çok beğendim, içinde olmak sohbet etmek istediğim bir sürü kişi vardı. Ama bilmiyorum bu Zülfü Livanelli tarzı mıydı? Bu gelgitler beni şaşırttı. Okunmalı diye düşünüyorum ama bir de aması var işte tam betimleyemediğim…
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsan insanın zehrini alır
Zülfü Livanelli’nin kitapları her zaman bir sürü bilgi elde edeceğimiz yapıtlardır. Kitabı genel anlamıyla beğendim ama yazara aykırı olan bazı değerlerin bastıra bastıra kötülendiğini hissettim. Satır aralarında bazı olumlamalar olsa da ilk defa Livanelli okurken bir tarafın öteleştirildiğini gördüm. Bunun olumsuzluğunu benzer bir ötekileştirme sorununu kendiside yaşamışken şaşırdım doğrusu
İnsan hissetmekten korkar mı?
Zülfü Livanelli kalemi yine kendisine hayran bıraktı. Gerçekten ters köşe oldum, kitapta toplasan on-on beş karakter yok, bir dünya hikaye var. bu kadar hızlı kitap bitirdiğim az oluyor.
Bayıldım...
LivanelliEdebiyat
Livanelli edebiyat kimliğini övmek yetersiz kalır..
Bir Balıkçının hayatı ile başlayan konu bir Anne ve Babanın acı kaybı sonrasında bulunan göçmen cesetleri edebiyatta onemli bir kimlik konuşturan olaylar ve en önemlisi Anne ve Babaya dokunan Samir bebek her nedense bana Alyan bebeği anımsatsa da akıcı ve donemin yaşanan gocmen krizini ele alan konusu ile düşündüren bir eser beni çok etkilediği yaptığım yorumdan bellidir herhalde tavsiyemdir…
Beyler, bu kabul edilemez. Biz esir olarak yaşayamayız.
Gerçekten bizi başka milletlerden ayıran ilk özellik nedir denilse özgürlük sevdası diyebiliriz. Buradan hareketle özgür bir halk inşa etmeye çalışan Atatürk'ü ve mücadelesini okuduk. Bu mücadeleye saygısında şüphe olan kendisini sorgulamalı zaten ama yazarın bazı cümleleri de insanda rahatsızlık hissi uyandırıyor. Sen benim gibi düşünmüyorsan aklın yok tarzında bir yaklaşımla oluşturulmuş bazı cümleler var..
Yazarı araştırdım alanında profesör, ileri seviyede ve temel seviyede bildiği diller var. Hatta kitap içerisinde başlangıçta mantıktan bahsetmiş. Mantığa göre bir durum doğrulanıp yanlışlanabilmektedir. Yazar çok mantıklı bir şekilde örneklerle bu doğrulanabilirlikleri ve yanlışlanabilirlikleri anlatmış. Ama aynı şekilde kendisinin de yanlışlanabilir olabileceğini de hiç düşünmemiş gibi. Buda koca profesörün bu olasılığı nasıl gözden kaçırdığını düşünmeye itti beni. O sebeple bazı noktalarda yazarın taraflı olduğu kanısındayım. Mesela Zülfü Livanelli son kitabında bu kitapta yazan bilgileri kimse yalanlayamaz, kaynağım olmayan hiç bir şey yazmadım dedi. Ama burada kaynaksız olup ama bence ile oluşturulan çok fazla cümle var. Bu eleştirime rağmen kesinlikle yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım, alanının önde gelen insanlarından ve öğreneceğim çok şey var.
