Bir Afrika kabilesinde şöyle bir söz vardır: “Köyü tarafından sevilmeyen çocuk, sonunda o sevgi sıcaklığını hissetmek için köyünü yakar.” Yani bugün dünyayı yakanlar, aslında zamanında ihtiyacı olan sevgiyi alamayan çocuklardır. Başka bir şey değil…
İnsanı başkalarından daha fazla kendi yüzleşmeleri dehşete düşürür. Bu öyle bir derin dehşettir ki , en büyük düşmanınız bile üzerinizde bu kadar derin bir dehşet bırakmayı başaramaz. Çünkü ortada ne suçlayacak bir başkası, ne de kaçacak bir gölge vardır. Gölgeyi yaratan tek şey insanın bedeni ve bedenin içinde taşıdıklarıdır.