Ağaçlardaki meyvelerin ve topraktaki ürünlerin mevsiminde olgunlaşarak kuruması ve düşmesi gibi insan ömrünün de bir sonunun olması kaçınılmazdır, bilgeye düşen buna uysallıkla katlanmasıdır.
"En çok seni sevdim" diyerek suladım saksıların her birini. İpeğe dokunur gibi incecik bir duyguyla. Durmanın, oturmanın, yavaş ilerleyen bir zamanın içinden biraz sert bir rüzgâr esse sanki kırılıverecek, dağılıp dökülecekmiş duygusuyla.
Bir gün olur senin de düşerse elinden nar
Aşk bir gün seni de alır bir yerden bir yere koyar
Ne zaman ki kaplar gönül mülkünü kar
Çağır o zaman, anlatırım sana,
bir ömürden nasıl döne döne geçer turnalar.