Rus edebiyatının ve dünya düşünce tarihinin sarsılmaz devlerinden Lev Nikolayeviç Tolstoy’un 1879-1882 yılları arasında kaleme aldığı "İtiraflarım" (Ispoved), sadece bir yazarın otobiyografisi değil; insan zihninin ve ruhunun erişebileceği en radikal, en çıplak ve en sarsıcı varoluşsal kriz belgesidir. "Savaş ve Barış" ile "Anna Karenina" gibi devasa başyapıtları yazıp dünya çapında şöhrete, büyük bir servete, saygınlığa ve mutlu bir aileye sahip olduğu ellili yaşlarında, Tolstoy aniden derin bir anlamsızlık girdabına kapılır. Eser; yazarın intiharın eşiğine gelmesine sebep olan "Hayatımın anlamı nedir?" sorusuna yanıt arayışını ve bu süreçte bilim, felsefe, teoloji ve nihayetinde elit tabakanın ikiyüzlülüğünden kaçarak halkın saf inancına sığınışını konu alır. Tolstoy; kendi geçmişini, kibirlenmelerini ve entelektüel bunatılarını cerrah titizliğiyle deşerken, rasyonalizmin insanı götürdüğü o soğuk hiçlik ile ruhsal aydınlanma arasındaki amansız savaşı dâhice işler. Yazarın o abartısız, sarsıcı derecede dürüst, her satırında vicdani bir hesaplaşmanın ağırlığı hissedilen akıcı dili; bu eseri edebi bir metin olmanın ötesine taşıyarak, modern insanın anlam arayışına adanmış ölümsüz bir itiraf ve felsefe anıtı haline getirir.
İyilik iyidir
Aslında incelemesi yazılacak bir kitap değil herkes okumalı klasik sonuçta .İnsanların iyilik yapınca iyilik bulacağını , içinde iyilik olanın kötülük yapsa da ya da yapmaya çalışsa da iyiliğe döneceğini bunu yaparken de aslında herkesin içinde kendisiyle savaşması gerektiğini ve bu kendisiyle çatışmasına hikayelerde denk geleceğiniz güzel bir kitap
Tolstoy’un hikayelerinden oluşan bir derleme
Tolstoy’un öykülerinden derlemeler olan kitap çoğunlukla Hristiyanlık propagandası yapar nitelikte hikayeler barındırıyor. Bizdeki menkıbeler gibi düşünülebilir. Evde duruyordu, okumak istedim ancak beni bu tür gerçeklikten uzak masallar sıkıyor. Zaten son 40 sayfaya okumadan sadece göz attım. Çocukların hayal dünyasını geliştirebilir ama ben tavsiye etmem.
Hayat gitgide artan acılar demek; artan bir hızla en dibe, en korkunç acılara doğru uçmak demekti. İşte bende uçuyorum...
Rus edebiyatının değerli yazarlarından olan Tolstoy bu kitabını toplam dört senede yazmış olmasına rağmen oldukça bütün ve tek bir konu üzerine kurguluyor; ölüm.
Kitap İvan İlyiç'in basit bir ev kazası nedeniyle ölümcül bir hastalığa yakalanmasını ve öleceğinin kesinleşmesi üzerine de hayatını ve çevresini sorgulaması üzerine yazılıyor. Tolstoy kitabında sıradan bir insanın sıradan bir ölümünü ele alıyor. Buradaki asıl derinlik o insanın çaresizliğinden kaynaklanan karamsarlığının satırlara yansımasıdır. 12 bölümden oluşan bu roman, Tolst 
İvan İlyiç'in Ölümü oy'un kalemiyle insan psikolojisinin durumlara karşı vereceği tepkileri gözler önüne seriyor. 
Lev Tolstoy
İnsanın mal və dövlətin bəzi məqamlarda nə qədər mənasız olduğunu və lazım olmadığını göstərən bir əsərdir. İnsan həyatda fədakarlıq etməyi bilməli və digər insanlara dəstək olmalıdır. Fədakarlıq insanı başqalarının gözündə çox uca edir. Əsərdə varlı mülkədar öz nökərinin həyatının mənasız olduğunu düşünür lakin ölüm təhlükəsi ilə üz üzə gəldikdə o öz canını fəda etməklə onu xilas edir. Buna səbəb onun içində birdən birə yaranan mərhəmət və fədakarlıq hissidirm Düşündüyü mal dövlət ona həmin anda çox mənasız göründü. Nəticədə bu həyatda mal dövlətdən daha vacib mənəvi və insani dəyərlər vardır.
İnsanın Kalbi Sevgiye Eşittir
İnsan sevgi olmazsa yaşayamaz! Kimse sevmesin kendini sevmeli ya da elhamdülillah müslüman ülkedeyiz Allaha olan sevgisi var. Kalp bu hissi duymazsa karanlık kuyu, katılaşmış kaybolmuş taş..
Tolstoy bu kitabında sevgiyi de öylesine gğzel dile getirmiş ki en zor şartlarda bile iyilik yapmanın ve sevginin insanı ayakta tutan tek güç olduğunu anlatmış.Kimi hikâyelerde de mal mülk geçici olduğu halde ölümü unutup hırsa bürünenleri de anlatmış.Hatta kitapta anlatımlarından birinde zengin adamın uzun yıllar giyeceği sağlamlıkta bir çizme istemesi, ancak aynı gün ölmesi insanın kendi geleceğinden habersiz olduğunu vurucu şekilde gösterirken, diğer başka bir sayfasında da "İnsanların önündeki nimetleri görmeyip, hırsla kendilerini boş yere nasıl sıkıntıya ve felakete soktuklarını" çiftçi Pohom karakteriyle bu hikayesinde anlatmıştır. Tolstoy'un hayatına baktığımız zaman da özellikle elli yaşlardan sonrasına, kendi yaşantısında da sorgulayıcı düşüncelerle yoğrularak geçici olan hayatta zenginliği reddedip sevginin,eşitliğin ne kadar önemli olduğunu benimseyen bir yaşam tarzı yaşadığını görürsünüz. Aslında her yazar kendinden duygular katar eserlerine...Bu kitapta da Tolstoy'un duygu aynalarından biri var olmuş. Ben de Tolstoy hayranı olarak büyük bir keyifle okudum her bir cümleyi. Kitaplarınızın ve mutluluklarınızın bol olması dileğiyle. Huzurla demlenin, arkadaşlar. Keyifli okumalar dilerim.