Bir battaniye, bir de sen. Balkonda alayım seni göğsüm- Ah, aklıma geldi. Bir eve de gerek yok. Küçük çadırı- ona da gerek yok. Battaniyeden bile vazgeçtim Süsenim. Parktaki ceviz ağazını hatırlıyor musun? Altına oturup sırtımızı yaslayalım gövdesine. Rüzgarda beraber üşüyüp sokulalım birbirimize. Öylece, düşünce okyanusuna düşelim. Sen, ben, yıldızlı bir gece. Ha bir de, parkın ev sahibi, kediler.
-Lucien Dwight