Ruhu paslanmış.

Ruhu paslanmış.
@luciendwight
¬İleti kısmındaki yazıların bir çoğu şahsıma aittir. Yazılarım hakkındaki eleştirileri her daim bekliyor olacağım. ¬Direkt mesaj ile yahut yorum ile ulaşabilirsiniz. ¬Hanımlar, beyler iyi okumalar dilerim.

Ruhu paslanmış.

, bir kitap okudu
7/10
·544 syf.·
Beğendi
·
2018 5. kitabı
John Katzenbach
8/10 · 2.580 okunma
Reklam
Gece
Bir battaniye, bir de sen. Balkonda alayım seni göğsüm- Ah, aklıma geldi. Bir eve de gerek yok. Küçük çadırı- ona da gerek yok. Battaniyeden bile vazgeçtim Süsenim. Parktaki ceviz ağazını hatırlıyor musun? Altına oturup sırtımızı yaslayalım gövdesine. Rüzgarda beraber üşüyüp sokulalım birbirimize. Öylece, düşünce okyanusuna düşelim. Sen, ben, yıldızlı bir gece. Ha bir de, parkın ev sahibi, kediler. -Lucien Dwight
Edebiyat
Gurur
Yalvarırım tutun dilimi. Kaldırın esaretimi. Bir densiz çalmış kralın tahtını. Acımasızlığı ile salmış namını. Pişmanlık olmuş verdiği ceza. Boyuna bir tasma takar, Köpeği edermiş peşinde. Ne vazgeçebilir, Ne sevebilirsin. Her gece lanet edersin, Her defasında teslim olursun. Gurur imiş ismi. -Lucien Dwight
Şiir
Ne bir
Ne bir şairim. Ne bir resam. Ne bir usta. Ben yalnızca, Ruhunun ızdırabında savrulan, Yok oluşun kıyısında sürten, Pişmanlık kahyası, Sarhoş bir berduşum. -Lucien Dwight
Şiir
dökük
Omuzlarım çökmüş, Dünya yükü epey ağır süsenim. Ne sen, ne bir başkası bulur dermanımı. Ellerimin bağı çözülmüş. Saçlarından düşmüş. Divane dönen dünyada, Kimsesizlerin sokağında, Yankılanan varoluşsal çığlıklarım ile Yıkılmışım. Yılların eskittiği, Boyalarının döküldüğü, Köşedeki yırtık kanepeye. Elimden tutmak yapılacak iş değil Bedenim kucaklanılası yoksullukta Kül olup denize savrulmayı İnan ben de isterim Çocuğun şeker istediği kadar. -Lucien Dwight
Şiir