Bu kitabı anlayabilmeniz için öncelikle Gnostik /Rafızı düşünce tarzı /ezoterik /hermetist /alşimist/seküler /deist/Simya/kabalist/ateizm/ kelimelerine aşina olmanız ve hakkında bilgi sahibi olmanız gerekmektedir.
Dünya masonlarının 5/4 ü bu üst localar tarafından yönetilir. onaylamayan hükümetler GÖZE GÖRÜNMEZ sorunlarla baş başa kalır. insan hakları arkasında da yine gül ve haç LOCASI VARDIR
2.dünya savaşı : Alman Kontes Pletenburg ve eşi dr.erich vermehren 1944 istanbulda sürdürdükleri falaliyelerinde ünlü Enigma kodlarını ellerinde tutmalarına rağmen çözememişlerdi.MI6 ingiliz ajanları tarafından kahireye götürüldüler ve Enigma kodları İngilizlere teslim edildi.ve bu Hitler’in sonunu hazırladı.
İlginç bir isim campenalla soylu üstün ırk tezi yabancı gelmedi demi hitlerin arı ırk arayışı yeni dünya düzeni papa 27 yıl hapse attı sonrasında başa geçen papa 8. Urban campanellayı hapisten çıkarmakla kalmayıp kendine danışman yaptı ve beraber sihir büyü astroloji simya konularında çalıştılar ve papaya eğitim verdi.
Kraliçe Elizabeth katoliklerin gizlice izlenmesi için walsingham göreve getirdi cambride seçilen bu ajan İskoç kraliçesi mary suartı idama götüren kişidir.
Paracelsus: Erasmus,Agricola,ve martin Luther’in çağdaşı olan paracelsus Chiristendome Gül ve Haç Kardeşliği’in tarihsel önderi .1513-1521 yıllarında tatar hanlarına esir yaşar 1521 de tatar hanının oğluyla istanbula gelir felsefi taşını edinir solomon trismosinus tarafından verilir.kendisi cerrah doktor.simyacı kabbala eğitimi aldı
Johann valentin andrea 1587-1654 Gül ve haç kardeşliği ilk resmi kurucusu ve sözcüsü kabul edilmiştir. Paracellsus’un tilmiziydi.
Tarihte en önemli şifre anahtar yapımcısı Fransız kriptolojist Etienne bazerison diğeri abd başkanlarından Thomas Jefferson dur.ikisi de Gül ve haç
Vahyedilişinden Derlenişine Kur'an Tarihi bir süredir baskısı yoktu. İz Yayıncılık tekrar baskı yapınca kitabı hemen edindim. Özellikle Kur'an'ın bozulduğuna dair son zamanlarda çok fazla tartışma vardı. 1400 yıl önceki bir metnin günümüz şartlarına cevap verip veremediği, bazı ayetlerin anlamlarının yorumcudan yorumcuya farklılık gösterdiği gibi birçok ithaflı konu vardı.
Muhammed Mustafa el-A'zami çok derli toplu bir çalışma ile Kur'an'ın bozulmadan günümüze kadar nasıl korunduğunu çalışma yöntemleriyle, ilgili mushafları karşılaştırarak, alfabelerdeki sesli ve sessiz harf değişimine kadar incelemiş. Farklı lehçelerde okunmasının anlamda yarattığı değişiklikte buna dahil. Kitabın son bölümünde Eski Ahit ve Yeni Ahit'in de karşılaştırmasını yapıyor. Sonuçta Kur'an tamamen Allah'ın kelamı olarak kabul edilirken; Yahudilik ve Hristiyanlık'taki kutsal metinlerde ise farklı yazarlar vardır. Babil sürgününden sonraki 2.500 yıl boyunca Yahudilerin kullandığı İbranice'de sesli harf yoktu. Hristiyanlıkta Luka, Matta, Yuhanna ve Markos incilleri var. En nihayetinde Muhammed Mustafa el-A'zami şunu diyor; oryantalistler Kur'an'ın güvenilir olmadığını iddia ederken neden Eski Ahit ve Yeni Ahit üzerindeki kuşkuları görmezler.
Son olarak yıllar içinde Müslüman kesimin içindeki en önemli ihtilaf da şuydu. Özellike Sünni ve Şii uleması arasında olmuştur. Şii'ler malum ilk üç halifeyi kabul etmiyor. Kur'an ilk önce Hz. Ebubekir döneminde derlenip toplanıyor. Hz. Osman döneminde ise tek bir mushaf olarak hazırlanıyor. Ve bundan sonra tüm Kur'an'ın bu muhsaf üzerinden dağıtılması için diğer tüm kopyaları imha ediyor. işte bundan dolayı bazı muhalif ve farklı mezhepler bu süreçte Hz. Osman'ın Kur'an'da tahrifat yaptığını ekleme ve çıkarma yaptığını iddia ediyordu. Bu tartışma devam edecektir maalesef. Bize düşen Kur'an'ı okuyup iyi bir insan
Dürüst olmak gerekirse uzaylı kitaplarını sevmiyorum. Özellikle kız karakterin dünyadan kaçırılıp yabancı bir dünyada uyanması gibi klasik konulara ev sahipliği yapan kurguları hiç sevmiyorum. Çünkü aynı olay örgüsü var, anlıyor musunuz?
Kaçırılan tüm kadınların ne hikmetse dünyada hiç ailesi yok; yalnız ve mutsuz kişiler. Bunda da mesela, kaçırılmasını sağlayan kişiler genelde şöyle diyor: “Kimsesiz kadınları seçiyoruz.” Tamam, EYVALLAH. Çok mantıklı; sorun çıkmasın diye falan. Ama dünya hiç mi yaşanılır bir yer değil?
Tamam, dünya diğer gezegenlere kıyasla aşırı derecede sıkıcı olabilir. Kötü insanlar da var, hatta belki iyi insanlardan daha fazla kötüler var. Bir sürü zorluk çekiyor da olabilirsin ama… Kediler var, köpekler var. Sen iyisin, dünyanın iyi nüfusunu kalkındırıyorsun. Sokakta hiç mi baktığın bir hayvan olmaz? Özlem hiç mi duymazsın herhangi bir şeye?
Birden her şeyi kabullenmeleri bana sahte geliyor. Çünkü sonuçta ortada bir bilinmezlik var. Başına ne geleceğini bilmiyorsun. Değişik tiplemeler var; ne kadar yakışıklı ve güzel bulsan da sonuçta uzaylı. Bilmediğin bir türden. Nasıl hemencecik “Ay, onlarla yatmak istiyorum” gibi bir düşünceye kapılabilirsin?
Bana aşırı sahte geliyor. Sahte geldiği için de ne karakterlere ısınabiliyorum ne de kitabın içine gömülebiliyorum. Derin bir tiksintiyle, yüz buruşturarak okuyorum böyle konuları.
Serinin ilk kitabı Theo’yu bundan daha çok sevdim, Ama bu ikinci kitap benim için yerlerde. Atlaya atlaya okudum.
Alice’nin daha kitabın en başında, 20-30. sayfada “Luka, Luka” diye tutturması, aptal aptal bir ruh hâline bürünmesi falan… O an zaten bu ikinci kitaptan pek bir cacık olmayacağını anladım.
Özellikle kurtuldukları andan itibaren Alice şöyle diyor: “Ya beni kabul etmezse? Ya benden iğrenirse? Ya bilmem ne
Kuran-ı Kerim’den sonra okuduğum ikinci kutsal kitap İncil. İki kitapta da birçok benzer cümlelerle karşılaşmak birbirine yakın ama bir o kadar da uzaklaşmış olduğunu gösteriyor. Çünkü İncil tamamen tek kişinin anlatımından oluşmuyor . Toplam 27 kitaptan oluşan İncilde Hz.İsa’nın sözleri havarileri tarafından birçok millete aktarılıyor ve seneler sonra yazıya dökülüyor. Aynı zamanda bu kitapta din adamlarının mektupları da mevcut. En önemli dört incil: Matta, Markos, Luka, Yuhanna…
İncil’de en çok Hz.İsa’nın hayatı, mucizeleri ve sevgi üzerine öğütleri yer alıyor. Kuran-ı Kerim’de de benzer öğütler geçiyor fakat ufak tefek farklılıklar var örneğin kısasa kısas hakkı İncil’de yok. İncil, ne olursa olsun sevgiyi ve affediciliği öğütlüyor.
Kitap Hz.İsa’nın insanlık için çarmıha gerilip öldürüldüğünü esas alır fakat Kuranda Nisa Suresi 157.-158.ayetlerde __“Onlar ‘Biz Allah’ın elçisi Meryem oğlu İsa Mesih’i öldürdük’ demeleri sebebiyle (lanetlendiler).
Oysa onu ne öldürdüler ne de çarmıha gerdiler; fakat onlara öyle gösterildi.
… Bilakis Allah onu kendine yükseltti.”__ diye açıklıyor.
Hz.İsa’nın mucizelerinden kaynaklı Hz.İsa’nın kutsallaştırılıp Tanrı’nın oğlu olarak baba, oğul, kutsal ruh düşüncesi oluştuğunu düşünüyorum. Kuran’da da Hz.İsa’ya birçok mucize verildiği tasdiklenir. Ali İmran Suresi 49: __“Ben size çamurdan kuş şeklinde bir şey yapar, ona üflerim de Allah’ın izniyle kuş olur.
Doğuştan körü ve alacalıyı iyileştiririm.
Allah’ın izniyle ölüleri diriltirim.
Evlerinizde ne yediğinizi ve ne biriktirdiğinizi size haber veririm…”__
Kısacası okunması gereken kitaplar arasında olmalı. Akıcı, anlaşılır ve sürükleyici bir eser ortaya çıkmış. Güzel olan her öğütten faydalanmak elbette ki insanlık için büyük öneme sahiptir.
Kız kardeşinin kaçırılmasından sona Luka ile hareket etmek zorunda kalan Sage bu durumdan mutlu değildir fakat buna mecburdur...
İkinci kitapta ilk kitabın sonunda olan aksiyonu okumaya devam ediyoruz. Güven duygusunun sınav verdiği bir kitap olmuş açıkçası Sage bu konuda beni şaşırtmadı. Bir an korktum ama Luca'ya güvenmeyi seçtiği için sevindim. Keşke kitap sonunda biraz daha ayrinti okuyabilseydik dedim ama tadında bitirmiş yazarı.
Dostoyevski'nin Ecinniler (Rusça: Besı) romanının adı, yazarın toplumdaki yıkıcı fikirleri ve bu fikirlerin insan ruhu üzerindeki etkisini bir tür "ele geçirilmişlik" olarak görmesinden kaynaklanır. İsmin seçilmesindeki temel nedenler şunlardır:
İncil Göndermesi: Romanın girişinde, Luka İncili'nden (8:32-36) bir bölüme yer verilir. Bu pasajda, İsa'nın bir adamın içinden çıkardığı kötü ruhların (cinlerin) bir domuz sürüsüne girmesi ve sürünün uçurumdan aşağı yuvarlanarak boğulması anlatılır.
İdeolojik Bir Metafor: Dostoyevski, 19. yüzyıl Rusya'sında yayılan nihilizm, ateizm ve sosyalizm gibi Batı kökenli fikirleri Rus halkının ruhuna girmiş "cinler" veya "kötü ruhlar" olarak nitelendirir. Ona göre bu fikirler, tıpkı İncil'deki domuz sürüsü gibi, Rus toplumunu felakete ve kendi kendini yok etmeye sürüklemektedir.
Neçayev Olayı: Roman, 1869 yılında nihilist öğrenci lideri Sergey Neçayev'in, örgütten ayrılmak isteyen İvan İvanov adlı bir öğrenciyi diğer üyelerle birlikte öldürmesi olayından esinlenmiştir. Dostoyevski, cinayete karışan bu gençleri, sapkın bir düşünce sistemi tarafından ele geçirilmiş ve akıl sağlıklarını yitirmiş figürler olarak tasvir eder.
