13 Ekim 1987SalıSevgilim,Her gün kötücül bir düşü kurmak ve onu taşımak artık kılgıyı gerektiriyor. Sana böyle bir yük bırakmak istemezdim ama sen akıllı ve güçlüsün çabuk unutursun.Bu durumdan kimse kimseyi ya da kendini sorumlu, suçlu saymasın, çünkü suç yok yalnızca ırmağın akışına bir müdahale söz konusu!Her anın niye'sini sorgulayan bir varlığın saygısızlığını yok etmek için kararlaştırılmış bir eylem bu! Çocukluğun kendini saf bir biçimde akışa bırakması ne güzeldi. Yiten bu işte! Bu tükenişle hiçbir yeni yaşama başlanamaz, bu nedenle tüm sevdiklerime elveda diyorum. Ben'i bağışlayın! Bunu en çok annemden babamdan ablamdan ve Kağan senden diliyorum. Dostlarımdan da!Nilgün Marmara ÖnalSeni hep sevdim Kağan!Hoşçakalın!P.S.1 Cenaze töreni istemiyorum, mümkünse yakınız lütfen!P.S.2 Kuşlar ölünceye kadar iyi bakınız onlara.3 Sahneden çekilirken yaşamıma karışmış herkesi selamlıyorum.4 Kağan arzu edersen ileride, daktiloya çekilmiş olan şiirleri bastırabilirsin.
İç güdüsel olarak, dizlerime düşen külotumun izin verdiği kadarıyla bacaklarımı araladım gögüslerimi okşayarak bacaklarımın arasından tüm sertliğiyle kapılanma bastırmaya başladı. Darbeleri daha sertleştiğinde ve her seferinde biraz daha güçlendiğinde inleyerek daha fazlasını bekledim ama henüz olmasını istediğim yerde değildi.. Bu biraz yalvarma, biraz ağlama gibiydi. Lütfen, sana ihtiyacım var
Ve daha az sersemler, Deliliğin o acar
Tutkunları, Yazgı'nın ağıla kapattığı
Büyük sürüden kaçıp afyona sığınanlar!
- Budur bize kürenin her zaman anlattığı."
Sayfa 131 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Mutluluk hayatına nasıl baktığına bağlıdır. Bu trenin bütün amacı bu. Hayatını… cidden neler yaşadığını anlamana yardımcı olmak. Artık zamanın geldi delikanlı. Bilet, lütfen.
"Gitmeme izin verin anne, lütfen baba izin verin." "Senden başka giden var mı oğlum? Bizi ve kardeşlerini bırakıp gitme. Hep yanımızda ol."
"Anne bak, kardeşlerim okula gidemiyorlar, çoğu zaman aç yatıyorlar, hastalandıklarında tedavi olamıyorlar. Bir kardeşim yoksulluğun verdiği imkânsızlıklar içinde ölmedi mi? Sizin için, kardeşlerim için, akrabalarım için, köyümüz için, hatta yoksul ülkemiz için bir şeyler yapmalıyım. Lütfen anne, lütfen."