Ruth Sana Daha Nasıl Yaransın?
Okul arkadaşının ona ailesini açıp kız kardeşi Mabel(Romandaki Ruth) ile tanıştırması ve kız kardeşinin London’a ingilizce çalıştırması üzerine 
Jack London ın 600 sayfa boyunca kendisiyle evlenmediği için kızın ne kadar ikiyüzlü biri olduğundan bahsettiği teşekkür romanı. Kurgu özelinde, Ruth’un talebi gayet net, hiçbir yerde bu konuda yalan söylemiyor. Kitabın başından sonuna kadar “ Taş yemeyeceğimiz bir iş bul, evlenelim.” diyor. Hem bu nerenin burjuvası? Kaç zengin aile bugün evini çamaşırhanede çalışan genç bir adama sürekli olarak açıp sofrasında ağırlar? Kaç zenginin kızı sırf “sağlıklı” diye (kibirle de olsa) sıradan bir adama oturup dilbilgisi ve ingilizce çalıştırır ve şiirlerini dinler? Ruth daha ne yapsın? (Ayrıyetten gerçek Ruth yalvarmak için Jack London’ın evine gelmemiş hiçbir zaman) Sınıfını savunmuyorum tabii ama Martin özelinde gereğinden fazla dramatiklik var. Çünkü insanın aklında hep şu soru kalıyor: Ya Martin Eden Martin Eden olamasaydı gene de onu çocuklarına yemek yerine şiir verirken haklı bulur muyduk? Ya başarısız olsaydı? Ya başarısız olan Martin Edenlar? Kaldı ki Martin parasızlığının haricinde neredeyse süper insan, çok sağlıklı çok zeki çok dayanıklı,çok yetenekli ,ya olmasaydı? Neyse ki bu kısım kitabın sonunda bir çözüme kavuşuyor ve bireyselliğin savunucusu süperinsan güçten düşüyor. (Ama güçsüz olduğu için değil tamamen o üstün aklıyla ‘uyandığı’ için) Kitap en son Sosyalizme gelse de son dakikaya kadar onu yeriyor gibi duruyor ve finalde biraz uyumsuz yazılmış olsa da bireysellik ölüyor. Ama bence dipnotları çok güzel olan çevirmen Levent Cinemre’nin notunu okuyana kadar bunu anlamıyoruz aksine durup dururken Martin’in “SAĞLIĞINA” ve “üstün gücüne” hayran oluyoruz. Bu kısım haricinde aynı mesajı bana veren tek yer
Jack London ın 600 sayfa boyunca kendisiyle evlenmediği için kızın ne kadar ikiyüzlü biri olduğundan bahsettiği teşekkür romanı. Kurgu özelinde, Ruth’un talebi gayet net, hiçbir yerde bu konuda yalan söylemiyor. Kitabın başından sonuna kadar “ Taş yemeyeceğimiz bir iş bul, evlenelim.” diyor. Hem bu nerenin burjuvası? Kaç zengin aile bugün evini çamaşırhanede çalışan genç bir adama sürekli olarak açıp sofrasında ağırlar? Kaç zenginin kızı sırf “sağlıklı” diye (kibirle de olsa) sıradan bir adama oturup dilbilgisi ve ingilizce çalıştırır ve şiirlerini dinler? Ruth daha ne yapsın? (Ayrıyetten gerçek Ruth yalvarmak için Jack London’ın evine gelmemiş hiçbir zaman) Sınıfını savunmuyorum tabii ama Martin özelinde gereğinden fazla dramatiklik var. Çünkü insanın aklında hep şu soru kalıyor: Ya Martin Eden Martin Eden olamasaydı gene de onu çocuklarına yemek yerine şiir verirken haklı bulur muyduk? Ya başarısız olsaydı? Ya başarısız olan Martin Edenlar? Kaldı ki Martin parasızlığının haricinde neredeyse süper insan, çok sağlıklı çok zeki çok dayanıklı,çok yetenekli ,ya olmasaydı? Neyse ki bu kısım kitabın sonunda bir çözüme kavuşuyor ve bireyselliğin savunucusu süperinsan güçten düşüyor. (Ama güçsüz olduğu için değil tamamen o üstün aklıyla ‘uyandığı’ için) Kitap en son Sosyalizme gelse de son dakikaya kadar onu yeriyor gibi duruyor ve finalde biraz uyumsuz yazılmış olsa da bireysellik ölüyor. Ama bence dipnotları çok güzel olan çevirmen Levent Cinemre’nin notunu okuyana kadar bunu anlamıyoruz aksine durup dururken Martin’in “SAĞLIĞINA” ve “üstün gücüne” hayran oluyoruz. Bu kısım haricinde aynı mesajı bana veren tek yermüthiş bir kişisel gelişim yolculuğu, harika bir felsefe dünyası
"Sen kitapları okuyarak kendi yolunu kendi başına buldun. Bundan sonra yalnız kalmayasın diye seni bu akşam kitap okuyan diğer adamlarla tanıştıracağım.Hayat, ancak böyle insanlarla bir araya geliyorsan yaşanmaya değer olur."
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Jack London 
Martin Eden çeviri 
Levent Cinemre
Dünya klasiklerinden 517 sayfalık roman
İnsanın bir amacı olmalı mı? Amacı biten birini nasıl bir son bekler ?
Her değişim güzel midir? Denge önemli midir? Mutlu olmak mümkün mü? Bizi ne mutlu eder?
Jack London'ın yarı otobiyografik romanı olarak bilinen eseri jack'ın kendi yazar olma mücadelesinden, yaşadığı zorluklardan ve aşk hayatından (Mabel Applegarth) izler taşığı söylenir. Martin Eden, yoksul bir denizcinin, cahil eğitimsiz kültürsüz sokak ağzını kullanan bir gencin güzeller güzeli, duruşu oturuşu ile dikkatleri üzerine çeken, mükemmel biri olmasının yanında çok da kültürlü ve yüksek sosyeteden bir kadın olan (Ruth) ile olan karşılaşması ve sonrasında yaşanılanlar. Martin, eğitimsiz bir işçiyken Ruth'un dünyasına girebilmek için takıntılı bir şekilde okuma-yazma öğrenir ve kendini kültürel olarak geliştirir ünlü bir yazar olma çabasını ve sınıf atlama sırf sevdiği kıza yakın olması için gösterdiği mücadelesini anlatır. İşçi sınıfından gelen Martin, edebiyat dünyasında kendine yer edinirken hedeflerine ulaşıp "başarılı" olduğunda, burjuva sınıfına dahil olmaya başlayınca aslında toplumun yüzeyselliğini, burjuva sınıfının ikiyüzlülüğünü, statü ve paranın önemini acı bir şekilde deneyimler nihayetinde büyük bir hayal kırıklığı ile aslında hayran olduğu dünyanın ne kadar boş olduğunu fark eder bu durum onda derin bir anlamsızlık ve yorgunluk yaratarak trajik bir çöküşe okurken boşlukta hissedeceğimiz sona neden olur.
“Belki de aşk, bir insanı değiştirmek için en güçlü
Jack London Martin Eden çeviri Levent Cinemre
Dünya klasiklerinden 517 sayfalık roman
İnsanın bir amacı olmalı mı? Amacı biten birini nasıl bir son bekler ?
Her değişim güzel midir? Denge önemli midir? Mutlu olmak mümkün mü? Bizi ne mutlu eder?
Jack London'ın yarı otobiyografik romanı olarak bilinen eseri jack'ın kendi yazar olma mücadelesinden, yaşadığı zorluklardan ve aşk hayatından (Mabel Applegarth) izler taşığı söylenir. Martin Eden, yoksul bir denizcinin, cahil eğitimsiz kültürsüz sokak ağzını kullanan bir gencin güzeller güzeli, duruşu oturuşu ile dikkatleri üzerine çeken, mükemmel biri olmasının yanında çok da kültürlü ve yüksek sosyeteden bir kadın olan (Ruth) ile olan karşılaşması ve sonrasında yaşanılanlar. Martin, eğitimsiz bir işçiyken Ruth'un dünyasına girebilmek için takıntılı bir şekilde okuma-yazma öğrenir ve kendini kültürel olarak geliştirir ünlü bir yazar olma çabasını ve sınıf atlama sırf sevdiği kıza yakın olması için gösterdiği mücadelesini anlatır. İşçi sınıfından gelen Martin, edebiyat dünyasında kendine yer edinirken hedeflerine ulaşıp "başarılı" olduğunda, burjuva sınıfına dahil olmaya başlayınca aslında toplumun yüzeyselliğini, burjuva sınıfının ikiyüzlülüğünü, statü ve paranın önemini acı bir şekilde deneyimler nihayetinde büyük bir hayal kırıklığı ile aslında hayran olduğu dünyanın ne kadar boş olduğunu fark eder bu durum onda derin bir anlamsızlık ve yorgunluk yaratarak trajik bir çöküşe okurken boşlukta hissedeceğimiz sona neden olur.
“Belki de aşk, bir insanı değiştirmek için en güçlü
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
bayadır bu kadar hızlı okumuyordum ama bu kitap beni o boşluktan çıkardı. açıkçası ilk başta çok sıkıldım çünkü bana anlatılan kitapla uyuşmuyordu. kitabı bana öneren kişi süprizi kaçmasın diye sadece tatlı bir aşk hikayesi diyince okumaya başladığım ilk zaman beklediğim şey bu oldu. ancak bir anda iç savaş meselesi ile karşılaşınca acaba ben doğru kitabı mı okuyorum, diye düşündüm. bu sebeple beklediğim şey ile karşılaşmadığımdan önyargılı yaklaştım fakat sonra kitap beni öylesine içine çekti ki.
kitaptaki bütün karakterler az buz hatalı ve bu hepsinin gerçek birer insan olduğunu gösteriyor. maalesef ki hepsine yeri geldiğinde çok kızdım ve bu yüzden en sevdiğim kahraman yok bu kitapta. hepsi gözümde birer suçlu benim. kitabın son kısmına dek meriçin bu hikayedeki tek masum olduğunu düşünüp ona üzülürdüm ancak onun gözünden okuduğumuz o bölümde ondan korktum ve tırstım. yaşadıkları onu hep bu kıskançlığa itmiş olsa da tunaya olan saplantılı davranışı beni ürpertti. açıkçası ondan hiç beklemezdim.
tunayla adanın aşkını gerçek yapanda bence ikisinin de hayatlarına zaman zaman başkalarını alıp hayatlarına devam etmeleri. bana kalırsa ada tunayı bir sevgili olarak hayatına almayarak hayatının en doğru kararını verdi. her ne kadar onlar birbirlerini tamamlayan bir yapboz parçası olsalarda aralarına giren bu sevgililik bütün her şeyi bozacaktı. eğer beraber olsalardı birbirlerini yitireceklerini ikiside biliyordu ancak onlar birbirlerinin mabel'ı kalarak sonsuza dek birlikte olmayı seçtiler.
Beau bir sokak köpeğidir. Oldukça zor durumdayken Peggy tarafından kurtarılır. Tam dostunu mutluluğu bulmuşken savaş patlak verir. Alford ailesi çocukları Peggy ve Wilf'i halalarının yanına gönderirler. Beau, kardeşinin kedisi Mabel ve anne babası Londra'da kalır.
Beau bu süreçte göçük altından birçok insanı kurtarır. Fakat büyük bir felaket sonrası Beau'nun Peggy'nin yanına gitmesi gerekir. Beau, Mabel ve asker güvercin Bomber ile yollara düşerler.
Acaba Peggy'i bulabilecekler mi?
Yazardan okuduğum 3. kitap ve yine soluksuz okudum. Kitap çoğunlukla köpek kedi ve güvercin gözünden anlatılıyor.
Savaş , hayvan sevgisi, dostluğun anlatıldığı beni duygudan duyguya sürükleyen harika bir kitaptı.
Yirmi beşin üzerinde dile çevrilen ve aylarca New York Times Bestseller zirvesinde yer alan bu kitap kuşlara bakış açınızı değiştirecek. 2026 Ocak ayında @domingo_yayinevi nden çıkmış bu eser, @kivancguney çevirisiyle yılın en güzel okuma sürecini size yaşatacak. Belgesel tadında sıkılmadan okuyacaksınız.
Türü: Otobiyografik anı, doğa yazını olan modern klasik bir kitap.
Konu:
Helen babasının ani ölümüyle sarsılır. Babası ile çocukluk anılarını düşünür ve çocukken en çok sevdikleri kuş gözlemleme ve yırtıcı kuş eğitimi hakkında doğada birlikte geçirdikleri zamanlar aklına gelir. Akademisyen olan Helen bu süreçte işini bırakır. Babasının gidişinin acısını unutmak için bir yırtıcı atmaca kuşu alarak onu eğitmeye başlar. Vahşi doğada atmacası Mabel ile doğanın iyileştirici gücüne sığınır. Helen bu kitapta kendine yol gösterici olarak seçtiği yazar T.H.White Çakır kuşu kitabından eğiticilik hakkında örnekler veriyor. Çakır kuşu eğitmeni White’ın bir çeşit biyografisi olarak düşünebiliriz. Atmacasını eğitirken bütün zorlukları yaşıyor. Sabırla, emek ve zamanını Mabel’i ehlileştirmek için harcıyor. Güçlü bir karakter olan Helen atmacasını eğitirken kendi öfkesini, kırılganlığını da eğitiyor.
Alıntılar:
*Ölüm benim son başarısızlığım olacak.
*Benim için kuş parıltılı, canlı, dünyadaki yeri sorgulanmayacak bir şeydi. Her bir zerresi yaşam kaynıyor, uzaktan çevresinde kıvrılarak yükselen ve etrafındaki her şeyi hafif bulanıklaştıran, bedeninin keskin detaylar içinde görünmesini sağlayan tüy tüy bir buhar görebiliyordunuz sanki.
*Atmaca acılarımı dağlayan bir ateşti. Onda pişmanlık ve yas olamazdı. Geçmiş ve gelecek yoktu. Yalnızca anda yaşıyordu ve benim de sığındığım şey buydu. Onun çizgili kanatlarının üzerinde ölümden kaçıyordum. Ama ölüm denen bilmeceye kuşun da dahil
Büyülü Ateş ~ Jenna Wolfhart
.
Beklediğimden daha çok sevdiğim ve bolca duyguyu hissettiğim o kitapla geldim!
Huysuz bir Elf ve yarı ork olan kadınla beraberiz. Yarı ork olan Daella özgür gibi görünse de aslında esaret altındaydı. Özgürlüğü için de imparatorun emrine uymak zorundaydı. Yasaklı olan ejderha büyüsünü ararken yolunun düştüğü bir ada, adadaki farklı yaşa tarzı ve hepsinin ötesinde kalbimi çalan bir demirciyle işler değişiyor. Başta onu tersleyip sonra bir geceliğini evini paylaşmayı teklif eden huysuz adam Rivelin ile işler fazlasıyla karışacaktı.
Bu gizemli ada herkesten uzak, kendi içinde kuralları olan ve düzen içerisinde yaşanan bir yerdi. Daella mecburiyetlerini, altı haftalık anlaşma süresini ve kalçasındaki buz parçasının onu nasıl tehdit ettiğini çok iyi biliyordu.Anlaşmayla beraber Yaz Ortası Oyunları’na bu huysuz adamla katılacaktı ve ikisinin de çıkarına göre hareket edeceklerdi. Adanın gücünü ve özgürlüğü kutladıkları bir yarışmaydı resmen. Bu oyunlara hazırlık süreci, yaşadıkları ve tehlikelerle mücadele ederken aralarında gelişen çekim ve duygulara bayıldım!
Herkesten gizli kılıç yapan demircinin sırlarını düşman olarak gördüğü bir türle paylaşması, bu kadınla yakınlaştıkça şüphe ve inanç arasında savrulmasını çok sevdim. Yavaş yavaş adayı, içini ve duygularını açması çok özeldi. Ejderhalarla iletişim konusu, doğru bildikleri yalanlar ve daha birçok detayla bu evreni çok sevdim.
Daella’nın türü, kayıpları ve özgürlüğü için mücadelesiyle uğraşırken Rivelin’e çekilmesi de harika işlenmişti. Aralarındaki o güvensizlik ve güven ikilemi çok gerçekçiydi. Daella’nın doğası gereği tatlı su vücuduna değdikçe zarar görmesi ve onun yaraları için evinde tuz torbası saklayan Rivelin bana her şeyi yaptırabilir
Mabel ve çörekleri, Lilia ve birası, Aska ve
