Reklam
Haykırsam, kim duyardı ki beni melekler katından
Hem içlerinden biri beni bağrına bassaydı bile aniden,
Varlığının kudretinde yok olur giderdim.
Mümkün müdür, görmek, düşünmek ve yazmakla binlerce yıl geçmiş bulunsun ve binlerce yıl, tereyağlı bir dilim ekmekle bir elma yenen bir okul teneffüsü gibi kaybedilmiş olsun? Evet, mümkündür.
Boynumuz ağrıdı batıya
Bakıp durmaktan
Üstelik batının mil çektiği
Gözlerle bakıyoruz batıya
Niye, neden
Baktığımızı bilmeden
Ama artık yeter
Bayım
Yeni ve diri aşkla silkelenip
Yeni ve iri
Bir dostlukla birbirimize göz,kulak
Ve dil olmalıyız
Yeter ,yeter artık
Nuri Pakdil
Nuri Pakdil
Reklam