bookslawer
@maivekan
Mütemadiyen okur, kitapkolik.
Hukuk
340 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Bizler hiçbir zaman ulaşamayacağımız bir gerçeği el yordamıyla arayan varlıklarız.
Reklam
“Ben bundan sonra hayatımı değiştirecek kadar hayatla uğraşamam.”
Türk edebiyatı tutkunları, toplanın! Bugün içki ve fuhuşun kirlettiği insanlığa, mahvedilmiş aşklara ve dönülmesi güç yanlışlara bir sayfa aralıyoruz. Servet-i Fünun edebiyatının etkin isimlerinden Halit Ziya Uşaklıgil’in, henüz yirmili yaşlarında kaleme aldığı ilk romanı "Sefile” ile.
Bir yaşında babasız, beş yaşında annesiz kaldıktan sonra, merhametli ev sahibesi Rahime Hanım’a sığınan Mazlume; onun da vefat etmesi ve varislerinin evi satmalarıyla sokakta kalır. Beyazıt Camii avlusunda günlerdir aç ve yırtık elbiselerle dolaşırken karşısına ona yardım eli uzatan Mihriban Hanım çıkar. Tereddütlerden sonra Mihriban Hanım’ın arkasına takılır; kendisini kızı İkbal ile birlikte yaşayan bu kadının evinde bulur. Kendisine tahsis edilen mütevazı odaya yerleşen Mazlume’nin mutluluk günleri kısa sürer. Bir gün yabancı bir adamın, İkbal Hanım’ın odasına girdiğine tanık olur. Kurtuluş olarak gördüğü bu ev, aniden bir fuhuş yuvasına, sokaktan daha beter bir yere dönüşür. Kendisini bu pisliğin içinde yaşatan Mihriban Hanım’dan, bu hayatın aktristi İkbal’den nefret etme süreci ve kendince kaçma mücadelesi başlar. Hayatına olumsuzluklarıyla dahil olan İhsan’ın sorumsuzlukları ise adım adım sonunu hazırlayacaktır…
Yazarın diğer romanlarına nazaran toplumun alt tabakasında yaşayan kişiler dünyasında geçen bu romanı, Ahmet Mithat’ın ‘Henüz On Yedi Yaşında’ romanında rastladığımız düşmüş kadın temasını işliyor. Küçük yaşta kimsesiz kalarak dilencilikten fuhuş girdabının en dehşetli derinliklerine kadar sürüklenen Mazlume’nin hikâyesini, alt sınıfı, derinine inerek onu inşa eden ortamı ve sefaleti tasvir ediyor. Sevdiğim bir tema olmasına karşın umduğumu buldum diyemem. Zira kendi içinde yaşadığı trajikomik ikilemler,
İnsanlar, insanlar, insanlar. Şimdi salt insanlar ilgilendiriyor beni. Ne büyük bir zenginlik. Yeni bir insan tanıyınca başım dönüyor. Nasıl olduğunu, neler yapabileceğini anlayana kadar. Başımı döndürüyor gerçekten insanlar…
Reklam