bookslawer
@maivekan
Mütemadiyen okur, kitapkolik.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“Eh, neticede olgunluk dediğin, hayatı daha fazla acıyla kabullenebilme yetisi değil midir?”
Selam kitap tutkunları! Bugün, gerçekliği fantastik unsurlarla başarıyla harmanlayan bir yazar ve kitabıyla geldim karşınıza. Güncel edebiyatımızda farklı kalemi ve üslubuyla oldukça başarılı bir isim olan Alper Canıgüz ve onun epey hareketli, ziyadesiyle hazin, hayli komik romanı ile: Rengini kandan, kokusunu gülden alan “Kan ve Gül” ile.
İkinci sınıf bir yayınevine ucuz aşk romanları çevirerek yaşamını sürdüren, boşandığı karısı Nergis'i hala saplantılı bir şekilde seven ve bu yüzden de kendine bir türlü makul bir hayat kuramayan Aziz; kızının dans gösterisi sırasında çıkan bir yangında başına aldığı darbeyle kendinden geçer ve ayıldığında kendini yirmi yıl öncesinde bulur. Rüya, koma, paralel evren, alacakaranlık kuşağı… Sebebi ne halt ise, ortada kesin olan bir şey vardır: 1994 yılına dönmüştür. Artık heba ettiği insanlar ve yıllar için azap çekmesine lüzum yoktur. Yitiriverdiğini düşündüğü her şeye yeniden kavuşmuştur. Kaderi, bu kez en güzel mısralarla yazılmak üzere bir kez daha kendi ellerindedir. Şimdi; hem gençliğinde bilmeden yolları kesişmiş olan alter egosu Abdül’ün öldürülmesine engel olmaya, hem de zifiri karanlıktan ibaret olan Nergis’siz istikbalini kurtarmaya çalışmalıdır…
Müzik, aşk ve cinayete bandırılmış bir roman; gül bahçesi maziye, kanlı bir yolculuk… Bir yandan 1990’larının nostaljisinde dolaşırken bir yandan da günümüzdeki karanlık Türkiye tablosunun temel atış törenine tanıklık ediyoruz.
Kitaptaki tüm gerçeküstü olaylar, son derece gerçek başka olaylar ve mekânlar içerisinde cereyan ediyor. Olay örgüsü olması gerektiği gibi tam bir Arap saçı, tansiyon ve meraksa daima zirvede. Karamsar bir dünyayı resmetmesine rağmen romanı oldukça sevdim. Bende
"Eh, neticede olgunluk dediğin, hayatı daha fazla acıyla kabullenebilme yetisi değil midir?"
