bookslawer
@maivekan
Mütemadiyen okur, kitapkolik.
Yakarmak, ağlamak bir reddediş, bir başkaldırmadır. Ama ellerinden bir şey gelmediğini, gidenin geri gelmeyeceğini anlayıp susmak daha korkunçtur. Bu suskunlukta en karanlık düşünceler gelir insanın aklına.
“İnsanoğlu denilen kahramanlıkla korkaklığın ilginç bir bileşimi.”
Çaylak dedektifler toplanın! Heyecanlı bir şeyler okumak istiyorsanız sizi hemen buraya alalım. Geçen ay edebiyat harikası Martin Eden’i bitirdiğimiz kitap grubumuzla yeni bir okumada daha beraberiz: 16.50 Treni. Hani şu “soluk soluğa” diye nitelendirilen; kriminal vakaların, kovalamacaların gırla gittiği polisiye kitapları var ya, ha işte onlardan biri! Elbette, bu alandaki en yetkin romanları verenlerin başında gelen dünyaca ünlü polisiye romanı yazarı Agatha Christie’nin kaleminden…
Sıradan bir günde, her şeyin olması gerektiği gibi olduğu bir anda inanılmaz bir olay yaşanır. Noel tatili için yaptığı alışverişin ardından 16.50 Treni’ne binen Elspeth McGillicuddy, kompartımanından dışarıyı seyrederken bitişikteki rayda aynı yöne gitmekte olan bir tren ilgisini çeker. Yan yana gelen iki trende ancak korku filmlerinde rastlanacak türde bir cinayet işlenmekte, bir adam bir kadının boğazını hunharca sıkmaktadır. Elspeth, bunu yetkililere anlatmak ister ama ortada ne şüpheli ne başka tanık ne de ceset vardır. Ona inanacak ve bu düğümü çözebilecek tek kişi olan dostuna gördüğü her şeyi anlattığı zaman ise, ihtiyar dedektif Jane Marple ve zeki hizmetçi Lucy Eyelesbarrow kendilerini Rutherford Malikânesi’ndeki cinayetlerin de sır perdesini aralamaya çalışırken bulacaklardır…
Agatha Christie’yi duymayan, bilmeyen yoktur sanıyorum. Polisiye romanların kraliçesidir kendisi. Eyelesbarrow, Crackenthorpe, McGillicuddy gibi okuyucu öldüren soyisimler icat ettiği, diyalogların fazlaca olduğu bu romanı da, akıcı üslubu ile birleşince çok daha kolay okunur bir hâl almış. Eserin ‘Murder She Said’ adıyla beyaz perdeye uyarlanan 1961 yapımı siyah beyaz bir filmi de bulunuyor. Kitap ile çok fazla alakası olduğunu
