Taceddin Çakmak
@mamosste
Zerrede bir âdem. Kendi, kendine hâkim. Ötekiye mecbur, ötesine muhtaç.
Zayıflamış, diz üstü çöktürülmüş ve nihayetinde iktidarını yitirmiş bir din- ümmet olamaz. Mutaassıp, hassas ve bir o kadar cürretkâr olmayi şiar edinmiş bir millet ise dilenemez. Yönünü batıya değil güneye, ilahi nurun tecelli ettiği beldeye dönmeli, o pak suretine her ne bulaştırmışsa temizleyip kuşanmalıdır. İstanbul ile yetinmemeli, Mükerrem olan o beldeye de talip olmalı ve icabında can da verebilmelidir. Tüm mazlum halklar için, küfrün ve zülmün mevzilendiği her karışı herc-ü merc etmelidir.
Hayata intibakı olmayan, onda yerini bulmayan; hatta aksiyonla bütünleşmeyen bir tefekkürün değeri yoktur.
Sayfa 366 - Cilt 1
Yaslandıkların sığındıklarındır. Emanettir konuştukların.
Maruz kalanlar burunlarını kaçırmadı diye necaseti letafet sanırsın.
Hayli münkir, hali mücbirdir lisanın. Kan görmemiş namussuzluğunu inkılap sanırsın.
Yavandır, hamdır tören.
Irgata güzel kadınlar toplarsın.
Şarap kokar nefesin, gözlerin sarhoştur.
Nara atman göğsüne kama inene kadardır.