Zorro'nun çocukluğu ve gençliğiEdebiyat
Isabel Allende hayranıyım. Okuyup düşünürken, bu dünyaya iyi ki gelmiş diye duygulandığım, en azından bende müthiş duygular uyandıran çok sevdiğim yazarlardan biri.
Bu enfes romanında, yine masal anlatır gibi okuyanı yolculuğu çıkarıyor, mutlak empati kurup Diego/Zorro ile birlikte maceradan maceraya sıçrıyoruz. Bu öyküde, 1790'dan 1840'a kadarki zaman aralığında Kızılderililer'in kültürüne, günlük alışkanlıklarına kadar nüfuz ediyoruz. Çingeneler de değerli bir yer buluyor bu öyküde. Allende, sıradışı bir yazar olduğu için, sıradışı yaşamları ve bakış açıları olan Kızılderili ve Çingene topluluklarıyla karşılaşmak çok mutlu ediyor.
Bu büyük öyküde, Diego'nun kardeşi Berdardo'nun dilsiz olması ama iki kardeşin birbirinden uzakken telepati yoluyla iletişim kurmaları, dostları misyoner Papaz Mendoza'nın Kızılderilileri İspanyol sömürgecilerinin elinden kurtarması, bu Zorro kardeşlerin babalarını çok sıkı korunan bir mapushaneden orada hizmet veren kör bir Kızılderili yardımıyla kurtarmaları, bunlar ilk aklıma gelen muhteşem öyküler.
Zorro, yardımsever, iyilik ve adalet uğruna mücadele etmekten yılmayan, silah olarak sadece kendi özel kılıcını ve gerek duyduğunda bıçak kullanan bir kahramandır.
Kadere Karşı Gelmek Mümkün Mü? (İpsizler Kitap İncelemesi)1000Kitap
İpsizler kitabında "Karabıçak" adında nam salmış karakterimiz, istemeyerek küçük yaşta birini öldürmüş ve mapushaneye düşmüştür.
İnsanlar ondan korkar. Adının bir ağırlığı vardır. Oysa gerçek adı Ahmet olan Karabıçak'ın tek isteği iyi bir ömürdür. En büyük korkusu ise bir ipsizin gelip onu öldürmesidir.
Sahafta karşıma çıkan İpsizler, bizlere yaptıklarımızla bilindiğimizi bir kere daha gösteriyor.
Serenay Özkan
Sabahattin Engin
Serenay Özkan
Sabahattin EnginReklam
Aşkın Mapushane...1000Kitap
Cümleye bak: "Albertine’in beni terk etmesinden korkup ben onu terk etmek istiyormuşum gibi rol yapmıştım;" yani böyle düşünen bir insanın aşkından ne hayır beklenir? :)
Hayır yani, adam zaten Yengeç burcuymuş; bu durum zaten her şeyi yeterince açıklamıyor mu? Bence açıklıyor :)
Zaten kitabı okurken zihnimin dehlizlerinde "Sevda kuşun kanadında, ürkütürsen tutamazsın" şarkı sözleri dolandı durdu.
Neyse, zaten topluca yorumu yedi kitap bitince yapacağım için burada kısaca bitiriyorum. Çav Bella!
Körduman1000Kitap
Sağırdere'nin devamı Körduman romanını inceleyeceğim.
Gurbetten köye dönen Kulaksız Mustafa getirdiği kıyafetler, hediyeler, para ve zanaatı ile övünmektedir. Başta ilk düşüncesi kışı Yamören köyünde geçirip yazın Ankara'ya dönmektir. Cemal Ustası sayesinde öğrendiği taş ustalığıyla gurbetten havalı bir şekilde köye dönmüştür. Gurbetçi Ömer hasta, arkadaşı Pelvan Vahit ise ayağına taş düşmesi sonucu kaza ile dönmüştür. Türlü oyunlara tek yenilmeyen Mustafa'dır. Ancak köye döndüğünde babasının, Topal İsmail'in ve çevresinin cahilce düşüncelerine kendisini kaptırıp sonunu hazırlar. Yamören köyünde çok olay olduğunu öğrenir.Kendisini dedikodu bataklığında bulur. Döndüğünde aklında Ayşe yoktur. Hatta onun kız kardeşi Fadik'i beğenir. Fakat zamanla babası Kulaksız Yakup'un, Hakkı'nın ailesinden almak istediği intikam, zehirli düşünceleri Mustafa'yı kötü yola sürükler. Köyün atmosferi gibi körduman kaplar içini.Topal İsmail ile hırsızlık yapar. Ortak iş görürler. Şehirdeki gibi onu yönlendiren bir Cemal Usta yoktur. Cahillik, yanlış inanışlar, intikam ve kadına kötü bakış hepsi bir olup kötülüğe doğru yönlendirir. Evli olan Ayşe ile yasak bir aşk yaşar. Bunun sonucunda köylülerin hedefi olur. Hakkı intikam için plan hazırlar. Pelvan Vahit'i kullanır. Murat her ne kadar kardeşini beladan uzak tutmak için çabalasa da başaramaz. Çünkü doğruyu görmelerine rağmen cahilliğe, sapkın düşüncelere teslim olurlar. İyi ve doğru olanı örnek almazlar. Babası Yakup'un intikam hırsı ve arkadaşlarının üstüne gelmesiyle gittikçe yaklaşan gerilim günü gelir.Mustafa arkadaşı Pelvan Vahit'i silahıyla vurur ve öldürür. Mustafa ise muhtarlığa götürülür. Tutuklamak için jandarma gelir.Bir zamanlar en yakın arkadaşı olan Pelvan Vahit'i öldürmesi büyük bir cezadır. Bundan sonrası mapushanedir.
Kemal
"Yaşamalarının yurda, ulusa herhangi bir faydası olup olmadığını düşünmeden, yurdu, ulusu hatırlarından geçirmeden, bir bit, bir solucan, bir hamamböceği, herhangi bir tek hücreli gibi yaşayacaklardır yaşayabildikleri yere kadar."
İnsani koşulların dışında bir yerdir 72. Koğuş. Mapushanenin en kötü, en yoksul ve en izbe koğuşudur. Gardiyanlar bile insan yerine koymazlar buradaki hükümlüleri.
Bir gün bu koğuştaki Ahmet Kaptan, idare tarafından çağrılır. Anası yüz elli lira yollamıştır oğluna. Kaptandan önce koğuşa ve neredeyse tüm mapushaneye yayılır haber. Herkes sevinçle kaptanın kendisini de görmesini, yardımını umar. Kitaptaki olaylar da bu şekilde başlar.
Eserdeki gerçekçilik ve yazımın ustalığı beni ayrı bir içine çekti. Tekrara düşmeyen, halkın içinden ve halkın dilinden bir anlatım.
Toplumun küçük bir yansıması aslında mapushane.
İnsanların kendi menfaatleri uğruna neler yapabildiğini görüyoruz.
Parası ve gücü olanın sözünün geçtiği, para uğruna insanların arkadan iş çevirdiği bir dünya...
Açlık, ihanet, açgözlülük ve her şeye rağmen iyi niyetli kalan Ahmet Kaptan...
Fazla iyi niyetin kişinin kendisine ceza olduğunu net bir şekilde görüyoruz eserde. İnsanlığı, insan olmayı sorguluyoruz. İnsanlığın bu kadar düşmemesini acı bir buruklukla umarken, gerçeklerden kaçamıyoruz.
Mutlaka okuyun, okutun diyorum.
Sizin düzeniniz çocukları bile öldürüyor!
Kaç nesildir bu topraklarda düşünen,yazan çizen insanlar hapishanelerde çürür.
Tek suçu okumak,yazmak olan insanlardık. Okumanın suç olduğu, aydın biri olduğunuz için her türlü işkenceden geçebileceğiniz 68/70 Türkiye’si. Kalemini sevdiğim 
Zülfü Livaneli nin en son kitabı 
Bekle Beni aşkın, direnişin, taştan sert mapushane yatağının, koğuşu kutuplara çeviren soğukluğu, Selim’in içini saran Leyla’nın sıcaklığı,küçük kızı Zeynep’in o masum gülüşleri,bitmeyen umut,beklemenin tahmin edilemez ağırlığı,Beklemek.. Belki işkencenin kendisinden daha ağır.
İki kilometre ötedeki cezaevinin avlusunda henüz 17 yaşına girmiş bir çocuğu darağacında asacaklar, çırpınarak boğulmasını zevkle izleyecekler. Birileri de bu sırada taze bir mezar kazmakla meşgul olacak. Sizin düzeniniz çocukları bile öldürüyor.(sayfa 118)
Zülfü Livaneli nin en son kitabı Bekle Beni aşkın, direnişin, taştan sert mapushane yatağının, koğuşu kutuplara çeviren soğukluğu, Selim’in içini saran Leyla’nın sıcaklığı,küçük kızı Zeynep’in o masum gülüşleri,bitmeyen umut,beklemenin tahmin edilemez ağırlığı,Beklemek.. Belki işkencenin kendisinden daha ağır.
İki kilometre ötedeki cezaevinin avlusunda henüz 17 yaşına girmiş bir çocuğu darağacında asacaklar, çırpınarak boğulmasını zevkle izleyecekler. Birileri de bu sırada taze bir mezar kazmakla meşgul olacak. Sizin düzeniniz çocukları bile öldürüyor.(sayfa 118)Reklam
Reklam