Cezaevindeki hayatı dışarıdakiler hayal edemezdi. Onlar için burada zaman durmuş gibiydi. Ama gerçekte hapishane kendi ritmiyle, kendi kurallarıyla, kendi kaosuyla yaşıyordu. Bunu en güzel anlatan türkülerdi. " Hapishanelere güneş doğmuyor," demişlerdi, " Mapushane Çeşmesi"ni söylemişlerdi; adı sana bilinmeyen bir mahkum dizeleri ile acıyı yalnızlığı anlatmıştı: " Düştüm Bir ormana yol belli değil / Yatarım yatarım günün belli değil." O dizeler,koğuşun havasına sinmiş, o betonun gözeneklerine işlenmişti; her hece, bir çığlık, bir iç çekişti.
Sandım ki yüreğimde bir muska niyetine taşıdığım aşk bizi her türlü fitne fücurdan muhafaza eder, kötülükleri Irak eyler. Dünyanın kimi vakit bir sürgün ve mapushane, insanınsa karanlık bir gölge olabileceğini nasıl da unutmuşum.
Reklam
Çocuklarımı bana bıraksınlar da görsünler bakalım; başım bulutlara değecek kadar dik nasıl çekip gidermişim saray dedikleri bu mapushaneden...
Dünyanın kimi vakit Bir sürgün ve mapushane, insanın sağ karanlık bir gölge olabileceğini nasıl da unutmuşum. Bir kadını sevince, bunca kötülüğü hayata yakıştıramıyor insan.
Gidersen yıkılır bu kent...
Gidersen yıkılır bu kent, kuşlar da gider
Bir nehir gibi susarım yüzünün deltasında
Yanlış adresteydik, kimsesizdik belki
Sarışın bir şaşkınlık olurdu bütün ışıklar
Biz mi yalnızdık, durmadan yağmur yağardı
Üşürmüydük nar çiçekleri ürperirken
Gidersen kim sular fesleğenleri
Kuşlar nereye sığınır akşam olunca
Sessizliği dinliyorum şimdi ve soluğunu
Sustuğun yerde birşeyler kırılıyor
Bekleyiş diyorum caddelere, dalıp gidiyorsun
Adını yazıyorum bütün otobüs duraklarına
Öpüştüğümüz her yer adınla anılıyor
Bir de seni ekliyorum susuşlarıma
Selamsız saygısız yürüyelim sokakları
Belki bizimle ışıklanır bütün varoşlar
Geriye mapushaneler kalır, paslı soğuklar
Adını bilmediğimiz doslar kalır yalnız
Yüreğimize alırız onları, ısıtırız
Gardiyan olamayız kendi ömrümüze her akşam
Gidersen kar yağar avuçlarıma
Bir ceylan sessizliği olur burada aşklar
Fiyakalı ışıklar yanıyor reklam panolarında
Durmadan çoğalıyor faili meçhul cinayetler
Ve ölü kuşlar satılıyor bütün çiçekçilerde
Dünyanın kimi vakit bir sürgün ve mapushane, insanınsa karanlık bir gölge olabileceğini nasıl da unutmuşum. Bir kadını sevince, bunca kötülüğü hayata yakıştıramıyor insan.
Reklam
Reklam