AğaçlardakiBaron
@maraomega
"Yalnızca bir kılıç darbesi sonra tatlı düşlerim başlayacak."
"Bazen insan kendisinde çok mutluyum deme hakkını asla bulamayacak kadar çok acı çeker."
(Alexandre Dumas - Siyah Lale)
Öğrenci
4 Şubat
20 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Bittiği anda, biten diğer kitaplarımın sonunda hissettiğim melalden çok daha büyük bir melalin tesiri mevcuttu ruhumda. Bu melalin ruha yorgunluk aksettiren bir melal olduğunun yanılgısına sakın ha düşmeyin! Bu melal ruhumdaki karanlığın, göz kamaştıran bir ışık ile zaferini kısa süreli bir nihayete erdirdi. Hissediyorum... Bu eser yıllar sonra tekrar tekrar okuduğumda dahi ruhuma değin tesiri muvaffak olacak kıymetdar bir eserdir.
Karakterler konusunda söyleyecek çok az kelama sahibim. Bir tek emin bir biçimde şunu dile getirebilirim: Raif Bey’in ailesi (eşi dışında) çok nadir kitap karakterlerine karşı durabildiğim bir hisse; nefretime sahip oldular. Bu derece küstah, riyakâr ve nankör oluşları beni kendilerine karşı bir nefret ve tiksinti tufanı içerisine aldı.
Şunu söylemeden geçeneyeceğim: Bu kitabın ruhu ruhuna değin ulaşarak nefesini kesecek kadar kendisini ve kırıklarını hissedebileceğin bir karaktere, Raif’e sahip olduğunu bilin! Bu kitabı da bunu bilerek ellerinizde tutun!
Bir çok kişinin söylediğinin aksine Feride gururu yüzünden Kamuran’ı terketmemiş. Mesele sevgideymiş. Feride o kadar çok sevmişki ihanetin acısı aynı noktada kalmasına mani olmuş. O kadar sevmişki ihanetin acısından her gün nefretini dile getirmiş, bir gün dile getirdiğini yapabilir de nefret etmeyi başarabilme umudu ile. Velhasılıkelam Feride hem güçlü hem de kırık bir kadınmış, çektiği acıdan kaçmış azizim.
Farklı olmanın bu insanların arasında asla kabul görmeyeceği, farklı olanların daima acı çekmeye mahkûm olduğunu kanıtlar nitelikte bir kitaptı. Her ne kadar betimlemeler icabında biraz yetersiz kalmış dahi olsa kurgusunun özgünlüğü ve "tuhaflığı" bu detayı ortadan kaldırmaya yetiyordu.
