Eski nefretinde o kadar haklısın ki Thomas dedeEdebiyat
"Giderek her şeyi reddetmeliyiz, demiştim Gambetti'ye Pincio'da, giderek her şeye karşı olmalıyız, amacımız olan genel yıkımda payımız olması için, sonunda onu yeni bir şey uğruna tamamen yok edebilmek için eskiyi dağıtmalıyız. Eskiden vazgeçilmeli, eski yıkılmalı, yeniyi olası kılmak için, bu yeninin ne olduğunu bilemesek de, bu süreç ne kadar acı verse de bunun olması şart Gambetti, dedim ona, bundan geri dönüş yok. Böyle düşündüğümüz zaman eski olan her şey doğal olarak bize karşıdır, her şey bize karşıdır Gambetti, dedim ona. Eskinin yerine istek duyduğumuz yeniyi koyma düşüncemizde eskiyi ortadan kaldırırken bize hiçbir şey engel olmamalı. Her şeyden vazgeçmeliyiz, dedim Gambetti'ye, her şeyi itmeliyiz, sonunda her şeyi yok etmeliyiz Gambetti."
Bernhard'ın gözünden Alman EdebiyatıEdebiyat
"Bu Alman yazımı, dedim Gambetti'ye, en yüksek noktalarına eriştiğinde bile, benim sevdiğim Rus ya da Fransız ya da İspan yol yazınıyla bir tutulamaz, İtalyan yazınıyla da. Aslına bakacak olursak, Alman dili zaten çirkin bir dil, yani düşünülen her şeyi yere doğru itmekle kalmıyor, hantallığı ile de her şeyi gerçekten haince sahteleştiriyor, bir gerçeklik içeriğini gerçekten, gerçekteki gerçeklik içeriği olarak verebilecek durumda değil, her şeyi temelinden sahteleştiriyor, ham bir dil, en ufak bir müzikalitesi yok, eğer anadilim olmasaydı, onu konuşmazdım, dedim Gambetti'ye, Fransızca nasıl da her şeyi dosdoğru yakalıyor, Rusça bile, hatta İngilizce bile, dedim, İtalyanca ve İspanyolcayı anmaya zaten hiç gerek yok, çünkü duymak çok hoşumuza gidiyor bunları, oysa Almanca, anadilimiz olmasına rağmen kulaklarımıza hep yabancı ve çok çirkin geliyor. Benim ve sizin gibi müzikten ve matematikten anlayan insanlar için, dedim Gambetti'ye, Alman dili azap verici bir şey. Onu dinlediğimizde tedirgin edici, asla güzel değil, çaresiz, onu içimize yüksek sanat olarak aldığımızı sandığımızda bile kaba. Alman dili tamamen müzikalitesiz, dedim Gambetti'ye, tamamen hain ve bayağı ve bu yüzden yazınsal yapıtlarımızı da böyle algılıyoruz. Al man yazarların elinde her zaman son derece ilkel bir araç vardı dedim Gambetti'ye, bu yüzden de işleri diğerlerine göre yüz kat daha zor."
"Belli bir yaşa gelince, demiştim Gambetti'ye, kırk yaşına doğru çoğunlukla kendimizi olduğumuz gibi göstermeyi başarırız, bu yaştan önce asla aklımıza bile gelmeyen alçaklıklarımızla. Bu yaştan sonra bazen ürkütücü biçimde içimize bakılmasına izin veririz. Benim yaşımda, Gambetti, onlarca yıl böyle sıkıca kapalı kalan ve ardında neredeyse boğulmak üzere olduğumuz perdeleri artık güzelce açmışızdır. Günün birinde tamamen açılmış olacaklar, demiştim Gambetti'ye."
