kendi kavgasının içinde ölenler
birden ya da yavaş yavaş
birikseler mi kalıntı mı dursalar
dünya ağır kokuyor onlarla
ne savaş ne kir ne kavga ne açlık
bir masal, bitimsiz bir gökyüzü çizecek gibisin
"Oysa son kez olur bazı şeyler, kimse anlayamaz.
Son defa geçilir bir yoldan. Son defa görülür bir yüz. Son defa duyulur bir ses. Son defa sevilir biri.
Son defa gülümsenir. Bugün var, yarın yokuz.
Nasıl da bir masal gibi başlamıştı oysa gençlik, parlak ışıkları altında bu şehrin; sonra yarım kaldı hepsinin sonları bir bir. "
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu akşam değil Bir başka akşam seni alıp
Bir kocaman şehire götüreceğim
O şehirde toplar çoktan patlamıştır;
Yıkılmıştır bildiklerim;
Kocaman cepheleriyle ile borsalar, saraylar
Kim bilir belki de mahkemeler zindanlar...
Masaldır artık
Onların kahramanlığı, onların merhameti,
Onların fazileti..."
Sayfa 8
