Konunun uzmanı arkadaşlarımız, Tanrı'nın elçilerinin, neden dönüp dolaşıp insanları putlara tapmaktan men ettiklerini ve neden sadece O'na tapıp kendinden başka otorite tanımamalarını emrettiklerini binyıllarca araştırdıktan sonra, bildiğiniz üzere, özetle şu sonuçlara ulaştılar:
Bir kere put denilen şey, kesinlikle ve tamamen sembolik bir şeydir.
Bir nesne olarak put'tan değil, bir düşünme biçimi olarak putlaştırmadan söz etmek, konuyu kavramak açısından oldukça zihin açıcı olacaktır. Özellikle günümüzde, gelinen noktada, taştan, tahtadan, hamurdan veya çamurdan, bildiğiniz heykel formunda putlar yapıp, önlerinde eğilip kalkmak sûretiyle onlara ibadet eden insan teki veya topluluğu kalmamıştır.
Bununla birlikte, bir düşünme biçimi olarak putlaştırma, (modern ifadesiyle, ikonlaştırma) çağımızda alabildiğine yaygın bir şirk türüdür.
Peygamberlerden azizlere, âlimlerden evliyalara, filozoflardan şairlere, devlet adamlarından bilim adamlarına kadar, insanın itibar edebileceği klasik ve modern otoriteler hızla ve gürültüyle yerlerinden edilirken, bunlardan boşalan tahtiara, yavaşça ve sessizce, postmodern kandar yerleştirilmiştir.
Modacılardan futbolculara, mankenlerden popçulara kadar, masterchef'lerden youtuber'lara, gey komedyenlenlen hermafrodit sunuculara kadar oldukça geniş bir yelpaze ye sahip olan bu postmodern ikonların, klasik ve modern otoritelerden iki temel farklılığı vardır. Birincisi, bu ikonlar, internette arz-i endam ettikleri için, bütün ırkların, bütün dinlerin ve bütün politik görüşlerin tamamen dışında bir pozisyonları varmış gibi davranarak, hangi irktan, hangi dinden ve hangi politik görüşten olursa, olsun, her türden insanı ağlarına düşürmeyi becermişlerdir.