İçine çöken yalnızlık duygusu onu olduğu yere yıkacak kadar ağırdı
Matmazel la Mole’ü otuz adım uzaktan gören zevkli bir adam, onun toplumdaki yerini hemen kestirirdi. Açık üstünlük denen şey budur işte.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Üstelik sevgilim beni güldürüyordu ve birkaç ay içinde sevgimizsözcük oyunları üreten bir makineye dönüştü; dilbilgisine ve yetişkinlerin konuşmasına meydan okumak için elbirliği etmişçesine otlağımız haline getirdiğimiz bir tuhaf deyimler, soytarılıklar makinesine. Duygularımızın büyüklüğü, onları yaygın dille ilgisi olmayanbir çığlık halinde dile getirme arzusu, bizi çocukça bir ses taklitleriri ve vurgulamalar jargonu icat etmeye itiyordu. Cinsiyetleri tersine çevirmemize, kadının ve erkeğin rollerini hiçe indirgememize olanak sağladığı için bize sevişmelerimizden daha yakın gelen,karman çorman cıvıldaşmalardı bunlar. Birbirini sevmek demek,tamamen masum budalalar olmak için birlikte olma özgürlüğü adına sözlüğü durmadan güncellemek demektir. Öyle güç beğenir kimseler değildik, en basit bir şeye, anlamdan çok saygınlık ve sevgiyüklenmiş sözcüklere gülüyorduk: Örneğin kendisine durmadantakma adlar yakıştırdığımdan uzun bir süreden beri Rebecca’ nın adı unutulur olmuştu: Tatlım, Çebiçim, Gözdem, Köftem, KundakBebeğim, Pisipisim, Püsküllüm, Karabem (adının evirmecesi), yoğun bir biçimde içlidışlılık ifadesi olan bir dizi gülünç lakap. Gülünçlüğü hissetmiyor, sadece küçültme eklerini hissediyorduk. Yada birbirimizin küçük kusurlarını dile getirecek Arapça sözcüklerkullanıyorduk: Rebecca’ nın, yazgıya boyun eğişi nedeniyle adı Matmazel İnşallah idi, durmadan, “Benim için fark etmez" diyerekkarar vermeyi reddettiği için Madam Farketmez de diyordum. Herzaman aceleci olan benim adımsa Bay Çabukol ve gözlerimi yoldangeçen her karaltıya diktiğim için Bay Çufidi. Bebek diliyle konuşuyorduk ve seslerin vurgularına ne kadar çocuksu bir hava verip,cümleleri ne kadar çeker, hecelerin sırasını altüst ederek sözcükleri ne kadar şekerleme gibi emersek mutluluğumuz da buna
Deliliğin hiç olmazsa mazisi şanlı
Delilik şüphesiz aptallıktan daha iyidir.Delilik var olmuş bir zekânın yok oluşudur; aptallık, var olmamış bir zekânın var olmamaya devam edişidir. Deliliğin hiç olmazsa mazisi şanlı.aptallığın şerefli bir tarihi bile yok.
Matmazel...
Nihal’i annesinin vefatından kaçırdığı gibi bu yeni annenin gelmesinden de kaçırmak istiyordu. 
