Çiçek eren
@mavigri
Lisans
56 okur puanı
Şubat 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
eser daha önce okuduğum Anton çehov- kabuğuna sinmiş adam eseri gibi. çeşitli kısa hikayelerden oluşuyor. "Sadık Dost" ve devin hikayesi etkileyici onun dışında "Balıkçı ve ruh" kesiti aşırı felsefe içeren bir bölüm olmuş. Yine de kendimi aşk uğruna kurban vermiş bülbül gibi hissediyorum.. Bir amaç için fedakarlık etmesine rağmen tamamen boşa yapılmış bir çaba. Hikaye tarzındaki eserlerle çok aram olmamasına rağmen bazı hikayeler kendi hayatınıza tekrardan göz atmanıza neden olur. okurken ara sıra aslında bende böyleyim ya da böyleydim diye seslendim kendime. Size yine beğendiğim bir kesit paylaşıp bitireceğim. Görüşmek üzere dostlar sevgiyle kalın.
"İyi de neden bir daha dans edemeyecek?" diye sordu infanta gülerek.
"Kalbi kırılmışta ondan." diye yanıtladı Mabeyinci.
İnfanta kaşlarını çattı ve o gün dudakları sevimli bir memnuniyetsizlikle büküldü.
"Bundan sonra benimle oynamaya gelenlerin kalbi olmasın!" diyerek bahçeden çıktı.
UNUTMAYIN
OKUYUN!
OKUTUN!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Adolphe" benim için her zaman özel kalacak bir eser nedeni ise hediyeler her zaman özel güzel anlamlı olur ancak sevdiğiniz birisi tarafından bir kitap hediye edilmesi gerçekten daha da anlamlı oluyor.
Evet eserimize gelelim söze direk "herkes aslında biraz adolphe" diyerek başlamak istiyorum. Bu sadece aşk konusunda değil çoğu zaman arkadaşlarımıza ailemize gerçek hislerimizden bahsetmeyiz/bahsedemeyiz. Bunun sonucunun ağırlığını eserde hissedebiliyorsunuz kırgınlıklar pişmanlıklar yapacağım/edeceğim söylemleri ancak cesaret bulamayışlar. Okurken çok değişik hislere büründüm bazen Ellenore sinirlendim "gerçekten değer mi?"diye. bazen Adolphe "SEvmiyorsan söyle bitir" diye çıkıştım. Günümüzdeki ilişkileri anlamak istiyorsanız durmayın okuyun derim en azından insanların içlerinde yaşadıkları o savaşı anlayabileceğinizi düşünüyorum. Eserin en sevdiğim ve altı çizili yerini yazmadan bitiremem sanırım. :)
"Birbirini aşık iki kişi arasında saklı bir şey kalmışsa ve biri herhangi bir düşüncesini ötekine açamaz olmuşsa, beraberliğin tadı kaçar, mutlulukta yok olur. Kızgınlık, haksızlık ve hatta unutkanlık bir şey değildir. Bunlar zamanla düzelebilir. Ancak böyle birbirinden bir şeyler gizlemek söz konusu olunca sevgi yozlaşır ve iki tarafın gözünde değerini ve anlamını kaybeder."
UNUTMAYIN DOSTLAR
OKUYUN!
OKUTUN!
"Ne olursa olsun, insan yeryüzüne, düşünsel açıdan kendi kendini inşa etmek için geldiğini, içindeki 'kötülüğü' yenmesi gerektiğini, bencillikten kaynaklanan 'kötülük' dediğimiz duyguyu yenmesi gerektiğini kavramak zorundadır. Bencillik insanın kendi kendini sevmediğinin belirtisidir, kendi kendini kavrayamadığının ve sevgi kavramını yanlış anladığının kanıtıdır.
...
Çok önemsiz sorunlarla uğraşıyoruz ve bugunün krizli dünyasını kurtardığımızı sanıyoruz. Oysa yanılgıya düşüyoruz. Kanımca bu tür sorunlarla uğraşmak tehlikeli.
...
Gerçek sorumluluğunu kavramış bir insanın, temel sorunları yoktur. Yaşamın anlamını bilerek, yeryüzünde yaşama karşı görevimizi yerine getirerek, yaşamak istiyoruz.Ama çoğunlukla başaramıyoruz. Henüz yeterince güçlü değiliz. Bu yolu seçmek ve bu yolda yürümek önemli. Bu temel sorunumuz çözülmedikçe, peşimizi bırakmayacaktır. Acı olan, günümüz uygarlığının çıkmazıdır. Toplumu akılsal düzeyde geliştirebilmek için zaman gerek. Oysa zamanımız yok.."
İncelemelerime başlamadan önce kitabı benim için değerli yıkan yerlerini yazmak hoşuma gidiyor sanırım. Daha öncesinde okuduğum "Yaşamın Ucuna Yolculuk" eserinden sonra benim Yıldız Tilbe'm Tezer Özlü demiştim. Birkaç yoruma baktım da bazı kişiler "Önce bu eserden başlamayın" "okuduğunuza pişman olursunuz" tarzında söylemler yapmışlar. Bana göre en beğenilmeyen kitabın bile aktarmak istediği bir düşünce/fikir vardır. Çoğu kişi incelemelere bakıp kitap okuyorlar. Tabii size de saygı duyuyorum ama net bir şekilde eser 'vasat' diyemeyiz.Esere gelince açıkçası Kafka'ya duyduğum hayranlıktan dolayı tezer Özlü beni kendine daha çok çekiyor diyebilirim. Yine sayesinde birçok ödül röportaj gezi eserler filmler hakkında bilgi sahibi oldum ki ara sıra onları araştırma merakı gelmedi değil. diğer eserlerinde
İlk defa albert camus okudum. Çok duymuştum biraz ondan dolayıda okudum sanırım. merak. eserden bahsetmek gerekirse toplumun istediklerine karşı gelen kendini soyutlandıran kitabin bas kahramani Meursault'un hayatından kesitleri aktarıyor. annesinin ölümünü normal karşılaması birliktelik yaşadığı kadını sırf arzuladığı için beraber olduğu hatta kız seviyor musun beni derken hayır diyor. Açık olmak gerekirse bana biraz Anton Çehov eserlerindeki kahramanlarıda yansıttı kabuğuna sinmiş biri olarak kaldı zihnimde. Toplum işte her zaman bize bir kişilik biçmeye çalışır.. Aramızda hala yabancılar var.. olmaya da devam edecek gibi. Belki de bende yabancıyım bilemedim. kafamı karıştıran..çok heyecanlandırmayan bir eserdi. diğer eserlerinden veba' yı daha çok merak ettim doğrusu.
unutmayın dostlar
OKUYUN!
OKUTUN!
okurken sanki kendimi okuyormuşum hissini sadece ben hissetmiş olamam her halde. bu kadar etkilemesini beklemiyordum ama elimden gelse bütün yapıtı neredeyse yazmak çizmek istiyorum delicesine..Unutmayacağım kişiler arasına girdi bile. iyi ki merak edip almışım da hayatımdan bir Tezer Özlü geçti. sen ki ne harika bir kadınsın özlü.. gerçekten de Türk edebiyatının gamlı prensesi. Normal de alıntıları yazmazdım ama öyle yapmak istedim nedensizce. hepinize iyi okumalar dostlar.
Okuyun!
Okutun!
"Her sevginin başlangıcı ve süreci, o sevginin bitişinin getireceği boşluk ve yalnızlık ile dolu. Belirsizlikler arasında belirlemeye çalıştığımız zaman gibi. Sevgi isteği., kendi kendine yaşamı kanıtlama dileği kadar büyük. Belki kendilerine yaşamı kanıtlamaya gerek duymayan insanlar, sevgileri de derinliğe duymadan, acıya dönüştürmeden yaşayıp gidiyorlar. Ya da sevgiyi sevgi, beraberliği beraberlik, ayrılığı ayrılık, yaşamı yaşam, ölümü ölüm olarak yaşıyorlar. Oysa yaşam ölümle, ölüm yaşamla tanımlı. ama sen.."
....
"Niçin bugün, yaşamın, tüm yaşamın önünden geçip gittiğini, artık ölümü beklemekten başka bir şey olmadığını, her gün gibi, bir kez daha anıyorsun. Yaşam, zamansız. yaşamın hiç bir zamanı yok. .."
