“İnsanın içindeki adalet duygusunu köreltirsek, insanın insana saygısı kalmaz. İnsanın insana itimadı, hürmeti kalmayınca da bir yerde insanlık çok şey kaybeder, hayat çirkinleşir.”
Ben bilmez miyim ki eşkiya dünyaya payidar olmaz? Sultan Süleyman’a kalmayan dünya, o Süleyman kuş dilini bilirdi, Kaftan Kafa hükmederdi, işte ona kalmayan dünya, hiç kimseye kalmaz.
“Yiğide dört şey gerek. Bir yiğit dört şeysiz olamaz. Hem de senin gibi bir yiğit. O dört şeyden birincisi saat, ikincisi güzel, kalın sağrılı avrat, üçüncüsü silah, dördüncüsü yavuz, kulağı kalem gibi, tüyleri yıldırdayan attır.”
İnsan canı bu kadar alçalmaya değer miydi?Ne pahasına olursa olsun insan yaşamını sürdürmeli miydi?Sıtmalar,hastalıklar,zulümler,buyruklar,açlıklar,yoksulluklar insan soyunun yaşama direncini kıramamış,insanoğlu kıyımlardan,aşağılamalardan,,sakatlıklardan,kırımlardan sonra bile yaşamını sürdürmüştü.Bu korkunç güç,bu sonsuz direnç,bu yaşamak için katlanılan en aşağılık durumlar neydi,ne içindi?