İncelemeDin
Asr-ı Saadet ve günümüz arasında bir köprü olan bu kitap, sahabelerin hayatını kronolojik bir tarih olarak anlatmakla kalmayıp günümüz Müslümanının modern dertlerine ve aile hayatına dair pratik mesajlar içerir.
82 il 82 sahabi projesi Türkiye'ye yolu düşmüş, o şehirlerden geçmiş yahut meftun olarak adı anılmış sahabelere dair her bir şehir için ayrı çağrışım yapılmış.
Kitabın son serisindeki sahabi hayatı Ebu Hüreyre ile sonlandırılmış. Dili hafif ve sohbet havasında olduğu için okumakta ve anlamakta güçlük çekmeyeceğiniz, bilhassa gençlerin, Peygamberi sahabelerin gözünden tanıma ve ona yakın olma olanağı sunması yönünden okuması tavsiye edilir.
İbrâhîm ed-Desukî hazretlerini ablama anlattığım yeni kitabım sonrası tavsiye etmesi üzerine öğrendim. Hakkında yazılmış, çizilmiş az şey olduğu için bu kitabı bulur bulmaz aldım. Bir şahsiyeti tanımanın, onu anlamanın en iyi yollarından birinin her zaman nasıl dua ettiği olduğunu düşünürüm. Bu kitapçıkta İbrâhîm ed-Desukî hazretlerinin salavatı yer alıyor, belki yüzlerce kez okuduğum bu salavat mübarek hakkında bence her şeyi anlatıyor. Bir insanın duasını böyle yapması ancak nasiple olabilir gibi geliyor.
"Allah'ım ehadiyet ve tefekkürün tecelligâhı, sırlar semasının güneşi ,nurların mazharı, celal dairesinin merkezi, cemal feleğinin kutbu olan zat-ı Muhammediyyet'e salat ve selam eyle.
Allah'ım onun senin katındaki sırrı ve sana olan seyrinin hakkı için korkumu gider, emin kıl, ayak kaymalarımı azalt. Hüznümü ve hırsımı gider, benden yana ol, beni benden kendine çek, beni benden fena (benliğin yok olması) ile rızıklandır beni nefsime meftun eyleme. Afakımı, enfüsümü, tanıdığım hislerimi bana perde etme, bana her türlü tüm gizli sırları aç. Sen rahatında diri ve yarattıklarının işini çeviren her işlerini bilen, evveli olmayansın Efendimiz Hazreti Muhammed Sallallahu Aleyhi ve Sellem'e ehli beytine Ashabı kiramına salat ve selam olsun, hamd alemlerin rabbi olan Allah'a mahsustur."
Reklam
Puan vermedi
ağlamaktan korkma gözüm!bir gözyaşı, gül mevsiminde güle karşı akarsa aşk olur adı; sevgiyi damıtır en derin yerinden. suçlardan sonra tenha gecelerde akarsa tevbedir tadı; gönülleri arıtır en kara kirinden. madem ki gözyaşı bir kutlu demdir, elbette bir erdemdir.bir gözyaşı, bir cevherdir ateşten kaynayan ve alev gibi yanan. özü sudur ama avuçta bir yalım, gönülde bir yangın olur. bir ateş düşünün, dumanı âh ile çıkar da külleri göz yaşına karışır ya…hayat bir mum alegorisidir hani, mumun başındaki yanış gözde yaş olur da gözyaşı alevle barışır ya…alev can ipliğini yakınca, acıdır ki, bedenini eritir de mumun, su ile alev birbiriyle yarışır ya… aşıka göre cennet olur cinnet ve kendi gözyaşında boğulur akıbet...gözyaşıdır ki yıkayarak yakar, yakarak yıkar. arıtır ve eritir; temizler ve gizler…fazilettir, diyettir…bu yüzden denilir ki gözyaşı yiğitler kârıdır ve civanmertler vakarıdır.tohumu eken bilir, göz yaşın döken bilir, gül kadrin diken değil, çileyi çeken bilir, ve ey gözyaşım,bulutuna sadık yağmurlar gibi gel, ve kadim bir dostu uğurlar gibi git… bir atımlık mesafede yalnızlığın kurşunlanan coşkusuyla gel, geleceği savaşa mecbur annelerin korkusuyla git…geceyi içine döken tomurcukların yeşiliyle gel; goncayı açılsın diye bekleyen bülbülün diliyle git…bülbüller konan dallarda yaprak gibi gel, ve derinlerde bendini yıkan bir ırmak gibi git. yalınkalem savaşlara meftun acılarla gel, pişmanlık dolu yüreklerden sancılarla git…ve ağlamaktan korkma gözüm!..
divane güzeller // iskender pala
DİKKAT: Sürprizbozan (Spoiler) içerir!
Bu kitabı okurken bir alıntıda durup kaldım. Şöyle bahsetmiş:
"İsterim ki iki kardeş vicdanı, yani vicdanlarımız birbirlerinin aynası olsun... Her ikimizden de ortaya çıkacak işin o aynalarda tıpatıp yansıyan bir şekli bulunsun."
Hepimizin vicdanları ortak olabilir miydi? Özellikle Meftun ve Raci kardeşleri okudukça bunun mümkün olamayacağını daha da iyi anladım. Kardeş olsalar bile hayata bakış açıları, kararları, istekleri, düşünceleri hep farklıydı.
Burada çok farklı karakterlerden bahsedilmiş. Özellikle bazılarının diyaloglarını okurken gülmüştüm. Ama sonlarına doğru gelen durumu gördükçe; keşke her şey başta olduğu gibi kalsaydı dedim.
Meftun karakterinin bitmez bilmeyen hırsları bütün aileyi farklı yollara sürükledi. İnsanlar yaşadıkları kötü tecrübelerden biraz olsun ders çıkarıp bundan sonraki yaşamında daha dikkatli olurlar diye düşünürüz. Ancak Meftun öyle bir kibir içinde kalmış ki, kendine göre doğru dediği yollarda sabit kalmış. Hayatta öğrendiği şeyler sadece dış görünümden ibaret kalmış.
Bazen ne kadar çok şey bilirsek bilelim, eğer o bilgiyi karakterimize katamıyorsak yerimizde sayıyoruz demektir. Tıpkı kitapta geçen şu soruda olduğu gibi:
"Hırs ve açgözlülük de sağlığa zarar veren bir çeşit hastalık değil midir?"
"Öyle güzel gülüyor ki insana derin derin nefesler aldırıyor. Sanki yirmi yıllık tutsaklığımdan özgürlüğüme kavuşuyorum onun gülüşüyle. Hatta diyorum ki dünya onun gülüşü kadar güzel olsa."
Herkese Merhaba
Uzun zamandır kitap olmasını beklediğim serinin ilk kitabı "Mehvar" ile sizlerleyim. Yazarın öyle güzel kalemi var ki hikayenin içindeymiş gibi hissettiriyor. Akıcı anlatımıyla neredeyse soluksuz okunacak bir kitaptı.
Halide erken yaşta annesini kaybetmiş abisi , ablası ve Albay babasıyla yaşayan 17 yaşında bir kızdır . Babasının askerlerinden Ali Deniz'e aşık olmuştur ve aşkını en masum şekilde içinde yaşamaktadır . Ali Deniz'e doğum günü hediyesi uzun zamandır aradığı ilk basım kitabı bulup hediye eder. Ali Deniz kitabı açtığında içinde bir mektup görür. Mektubu okuduğunda ise çok öfkelenir . Oysa o mektuptan Halide'nin haberi yoktur.
Ali Deniz'e Halide'nin arkadaşı acil görüşmemiz gerek diyerek mesaj atar . Görüşmeye giden Ali Deniz , Halide'nin onları dinlediğini bilmeden kırıcı konuşur .
Halide , duyduklarından sonra anneannesinin yanına gider ve eğitimine orada devam eder.
Geçen 9 yılda Halide doktor olmuş ve seminer için kaçtığı şehre gelmiştir. Ali Deniz ise 9 yıl önce anlamadan , dinlemeden söylediği sözlerin pişmanlığını yaşamaktadır . Halide askeriyede Ali Deniz ile karşılaşır ama güçlü duruşuyla onu görmezden gelir . Ali Deniz ise hatasını telafi etmek için cabalamaya karar verir çünkü geçen zamanda duygularının farkına varmıştır.
Ali Deniz ve Halide aralarındaki yanlış anlamalar çözmeye çalışırken fitneciler yerinde durur mu dersiniz tabii ki durmaz.
Halide'nin başarısını, zekasını kıskanan ve ona en büyük zararı veren Arya yine igrenclikler yapma peşindedir ve Halide'nin babası da bu oyuna gelir.
Kitabı okurken en çok Halide'nin babasına kızdım
Şıpsevdi, sadece bir dönemin züppe tipini anlatan komik bir roman değil; bugün bile aramızda yaşamaya devam eden insanları gösteren güçlü bir hiciv eseri. Meftun Bey, Avrupa görmüş olmayı kültür sanan, yarım yamalak bilgilerle çevresine üstünlük taslayan, herkesi küçümseyip kendini merkeze koyan bir karakter. Onu okurken bazen gülüyor, bazen sinir oluyor, bazen de şaşırtıcı biçimde günümüzden birilerini görüyorsunuz.
Hüseyin Rahmi’nin asıl başarısı, Meftun’u tek başına ele almaması. Roman boyunca sahte modernlik ile kör gelenekçilik çarpışıyor. Bir yanda her şeyi Avrupa’dan öğrenmeye çalışan gösteriş meraklısı bir adam, diğer yanda hurafelere ve dar kalıplara sıkışmış bir çevre… Böylece yazar, ne taklitçi Batıcılığı ne de düşünmeden sürdürülen eski anlayışı savunuyor. Asıl mesele akıl, eğitim ve samimiyet oluyor.
Romanın en güçlü yanı karakterlerin canlılığı. Ev içi kavgalar, kıskançlıklar, miras hesapları, dedikodular, aldatmalar ve komik konuşmalarla adeta bir mahalle tiyatrosu izler gibi oluyorsunuz. Özellikle Meftun’un uzun nutukları, kendini bilgili sanışı ve her konuda fikir vermesi oldukça eğlenceli.
Elbette Hüseyin Rahmi’nin ayrıntılı anlatımı ve uzun sahneleri herkese hitap etmeyebilir. Ancak sabırla okunduğunda, metnin altındaki zekâ ve toplum gözlemi kendini gösteriyor.
Şıpsevdi, aslında bir roman kahramanını değil, bir zihniyeti anlatıyor. Bu yüzden aradan yıllar geçse de eskimiyor. Çünkü Meftun Bey değişen çağlara rağmen hâlâ farklı kılıklarda karşımıza çıkıyor.
Reklam
Reklam