Kara Kitap, herhalde Kafamda Bir Tuhaflık 'dan sonra ayrılması zor olacak kitaplardan biri olacaksın. Özellikle Galip ve onun bitmez tükenmez anlam arayışları, kimliğine ait olamama hissiyatı ve kendini en sonunda "başka biri" olarak konumlandırması romana dinamik ve postmodern bir taraf katmaktadır. Kitabın sonuna doğru yazar mı konuşuyor bizimle yoksa Galip mi anlatıyor ayrımının silikleşmesi de Beyaz Kale romanını anımsattı bana. Celal'in hafızasında zayıflık yaşaması ve onun rolünü Galip alması oldukça sembolik ve başarılı bir iş olmuş.
Bazen bir romanı bitirince, onun vermiş olduğu nostaljik hüzün yaşarsınız ya, ben aynısını hissettim bu romanda; sırlarıyla ve esrarları ile bitti. Yüksek lisans için okuduğum bana dokunan bir başka eser daha, daha nicelerine
10/10
Kara KitapOrhan Pamuk
Aldığım ders için okuduğum bilmem kaçıncı muhteşem ötesi eser... Her seferinde olayların akışı üzerinde durup, kurguyu düşünüp ve hatta bu kitabın tamamen kurgu olduğunu hatırlayıp "Yahu Orhan Pamuk bunu nasıl yaptı, nasıl kurguladı" diye defalarca sorguladığım anlar çok oldu. Orhan Pamuk zekası ve ince işlenmiş kurgusunu "Veba Geceleri" kitabında bir kez daha görüyoruz.
Geç çöken Osmanlı ve yeni kurulacak Türkiye Cumhuriyeti içerisindeki geçiş döneminde hızla yaygınlaşan veba salgınından neredeyse kırılmakta olan kurgu bir ada olan Minger'i hep birlikte okuduk, Komutan Kamil'in ülke sıkıntısına ortak, Bonkowski paşanın katilini ararken deyim yerindeyse Sherlock Holmes olduk. Oldukça başarılı bir Türkiye alegorisi karantina, veba ve hastalık metaforları üzerinden oldukça ustalıkla kaleme alınmıştır.
Kitabın sonunda bu üst kurmaca yani metafizik olan "Mina Mingerli" yazarın kim olduğunu, atalarini ve bu kitabın nasıl bir oluşma sürecinden geçtiğini de öğrendikten sonra kitaba veda ettik. Son olarak yazarın genel olarak ele aldığı önemli noktalar kendini kitap boyunca tekrar etmiştir: "doğu-batı ilişkileri , oryantalist söylemler ve bunu her iki tarafın gözünden yorumlayarak verme, seküler-muhafazakar kesim çatışması ve en önemlisi ise din-bilim çatışması karantina teması/mekanizması" olarak açıklanabilir.
10/10
Veba GeceleriOrhan Pamuk
İlk Yaşar Kemal kitabım olduğu için diline ve edebi tarzına alışmam biraz zaman almıştı. Kitap genel olarak sanki bir resim cizermişcesine mantığında yazıldığı için her şeyi göz önüne getirebilmek çok mümkün. Göç ve travma edebiyatında bu tür edebi stiller aslında çok yaygındır, okuyucuya tam anlamında mesajı, hikaye örüntüsünü hissetirebilmek için Yaşar Kemal çok fazla bizim edebiyatta "auditory senses" dediğimiz yönteme başvurmuş.
-
Poyraz Musa'nın oldukça politik bir figür olduğunu, hatta neredeyse baba tarzı güce sahip olduğunu hikaye boyunca görebiliriz. Anlatı o kadar yoğun ve sembollerle dolu ki bir süre sonra bunlar karakterler ile de eşleşiyor. Onun bir diğer double karakteri olan Vasili ise köklerin bağlılığını, anayurda olan aşkı temsil ediyor, Poyraz Musa ise bunun tam tersi, tıpkı bir Odyssey gibi hayatı sürekli akış, göç etme ve seyahat etme temaları üzerine kurulmuştur. Birkaç yabancı makalelerde Yaşar Kemal'i "modern Homer" şeklinde tasvir ediyorlar, o zaman bu paralelliği çekmek sanırım çok yanlış olmaz.
-
Uzun betimlemeleri, ikilemeleri ve tramvayi bu pattern ile örerek sunması oldukça başarılı, bir edebiyat öğrencisi olarak bu kitap hakkında daha söyleyecek çok şeyim var, fakat incelemeyi de edebiyat dersi haline getirmeye gerek olmadığını düşündüğüm için puanımı verip noktalıyorum.
9/10
Fırat Suyu Kan Akıyor BaksanaYaşar Kemal
Her iki karakterin de Zweig kafa yapısını yansıttığı bir kitap, ve bence dönemin her iki görüşünü de anlamak amacıyla okunmalı. Paula; Zweig'in savaş karşıtlığı, savaşın çılgınlığını ve akıl almazlığını okuyuca verirken, Ferdinand ise her normal insan gibi celp çıkınca "mecburiyetten", otomatik bir makine tarafından orduya gitmenin paradoksluğunu anlatmaktadır. Ordu ve ev Freud terimleri "death drive ve eros" ile incelendiğinde ana karakter eros seçmekte ve hayata sarılmaktadır. Kısa fakat oldukça etkili bir kitap, zamanın zıt fikirlerini karı-koca figürleri üzerinden okuyucuya sunmak oldukça akıllı bir iş.
Hikayedeki köprü oldukça sembolik bir yapıya sahiptir. Ferdinand kendisini köprü gibi görmektedir, ikiye ayrılmış uçları birleşmeyen bir beton yapı. Bir tarafta savaş, umutsuzluk ve gazilik varken diğer tarafta ise özgürlük, ressim, hayatın okyanusu ve sonsuz idealar Ferdinand'ı gittikçe sıkıştırmaya hatta benliğini yitirmesine kadar götürmüştür.
8/10 Stefan ZweigMecburiyet
İngiliz Kurgusu dersi için okuduğum ikinci kitap, modernism akımının etkisinde olan bir diğer kitap da diyebiliriz. Kitap sanki bir hayat döngüsü gibi, kısa kısa hikayelerden oluşuyor Dubliners, bu hayat döngüsü "The Sisters" bölümü ile başlıyor ve bir papazın ölümünü konu alıyor. Daha sonra hayatın başka yollarını, yönlerini anlatıyor diğer bölümler ile. Kitabı oldukça beğendim, James Joyce oldukça başarılı bir eser ortaya çıkarmış tekrardan. Kitap "The Dead" bölümü ile bitiyor, yani yine bir ölüm konulu bölüm. Hayat Dublin'de ölüm ile başlamıştı fakat yine ölüm ile sona erdi; ki bence oldukça sembolik bir iş.
Aralarında benim ilgimi en çok çeken bölüm "Eveline" oldu, bir kadının hayatının değişme şansı olmasına rağmen Dubliners kitabının tekrar eden tematik olayından biri de "Dublinde sıkışık kalıp, oraya tekrardan geri dönmek" görünüyor bu bölümde. Feminist perspektiften bakarsak bir kadının kendini tekrardan onu baskılayan olaylara geri dönmesi eseri oldukça başyapıt yapmaktadır
9/10 James JoyceDubliners