Sadece yalnızlığı daha çok sever olmuştu,
ya da konuşmayı daha az.
Insanlar birbirinden öylesine bıkmışlardı ki, insanın acılarıyla ulaşamayacağı bir köşe istemeye başladılar. Ve "iyi doğa" bulundu.
Etrafımıza saçtığımız kelimeler oranında ölürüz.
İnsanlara ne kadar çok muhtaç olursam onlardan kaçmak ihtiyacım da o kadar artıyordu.
Giyimli olduğumuz içindir ki ölümsüzlükle böbürleniriz.
