Melis Esim Çatal
@melisesim
Melis Esim Çatal
, bir kitap okuduPuan vermedi·115 syf.·
3 günde okudu
·Okunma: 29 Haziran 2020 13:17
·2020 19. kitabı
Beslenmeyi öğrenmek istiyorsanız bu kitabı okumayın!!! Beslenme bir bilimdir, bu alanda eğitim alan insanlara diyetisyen denir lütfen beslenme konusunda diyetisyenler dışında konuşanların söylediklerine araştırmadan inanmayın. Beslenme insan sağlığını direkt olarak etkileyebilir, kitabın yazarı Mehmet Bey Arap ve Fars Dilleri Edebiyatı bölümünden mezun olmuş, kitabın akıcılığından Mehmet Bey'in bu alanda eğitim aldığını anlıyoruz fakat kitaptaki beslenme bilgilerinin çoğunun yanlış olduğunu bir diyetisyen adayı olarak söylemeyi bir sorumluluk sayıyorum. Yazar kitapta ilerleyen yaşının getirdiği bir takım hastalıklar sonucu doktor doktor gezip çözüm ararken karşısına tesadüfen çıkan biri sayesinde beslenme alışkanlığını değiştirerek sağlığına kavuştuğunu bu süreçte neler yaptığını anlatmış. Yaptıkları çok doğru şeyler bile olsa (ki bence değil) bu süreç her insan için farklıdır, çok küçük değişiklikler bile çeşitli hastalıklara sahip olan bireyler için büyük hasarlara sebep olabilir. Bir kişinin kan değerlerine, vücut analizine, hastalık öyküsüne bakmadan sadece kan grubuyla beslenmesini şekillendiremeyiz. Tüm bunların dışında eğer din-beslenme üzerine bir kitap okumak istiyorsanız şayet bu kitap aradığınız kitap olabilir (ilk bölümlerinde). İslam dininde nasıl beslenilmesi gerektiği hadisler, ayetlerle örneklendirilerek çok güzel ve açıklayıcı şekilde anlatılmış.
Bende kül, bende kanat, bende gizem bırakmadılar
Ve içinden bir baş ağrısı gibi çınlamaktansa
Gövdem açık bir hedef kılındı belâlara.
Ve bu yüzden yakışıksız oluyor
İnsanları hummalı baharlar olarak tanımlamak
Aralık SonuŞiir
Sevgiye dair bildiğimiz ne varsa unutmak derdine düştük şimdilerde
Oysa ne çok isterdik
Derdim bana derman imiş deyip
Gözlerimizi göğe teslim ettiğimiz anın hatırasıyla
Yürümek ömür türküsünü
Akşama kadar sokakta koşturduktan sonra
Yorulmuş bir çocuğun bedeniyle sonsuz bir uykuya dalmayı
Sonra bilmem neden?
Eksildi göğsümüzden yaşamak telaşı, nabzımızdaki can kaygısı
Damarlarımızdaki kanı akmadığına ikna etmek üzere bileklerimiz
Ne tomurcukların güneşe olan hasreti ne çığlık çığlığa koşan atlar kaldı içimizde
Bilmem ki mağfirete layık görür mü çocukluğumuz
Bir aldanışa heba ettiğimiz gülüşümüzü
Uzanıyor gözlerimizden boylu boyunca bir erguvan utancı
Oysa ne çok inanmıştık beyazın masum sevincine
Korka korka da olsa yürümüştük
Dalgaların kayalıklara çarptığı
Bir aralık sonu yıldızlı bir gecede
Gölgemiz dışında her şeyin anlamını yitirdiği o vakitte
Gönlümüzden mi süzülüyordu dilimizdeki bitmeye dair ihtimaller
Yoksa biz mi koyuyorduk kaderin ömrümüze açtığı yolda
Tökezleyip düşeceğimiz taşları
Birer birer
Zamanın sunduğu tevafuklara tutunuyorduk
Tırnaklarımızı geçire geçire
Dizimize batan çakıl taşlarını dahi sevdiğimiz
Bir rüyanın eşiğinde
Oysa ne çok inanmıştık
Bu rüyanın bir kabusa kurban gitmeyeceğine
Parmaklarımızdan yüzünün atlasının silinmeyeceğine