Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Eski Türk inanışında İmre adlı cin, bahar başında görünüp titreşen ışıklar saçarak göğe yükselir. Sonra buzların üstüne düşüp onları eritmeye, suya çevirmeye başlar ve en sonunda da görevini tamamlayıp toprağa girer. Yani hem bizdeki cemre sırasını takip ediyor hem de Dummuzi'nin ortaya çıkışını hatırlatıyor. Bu İmre'nin, Taptuk Emre ile Yunus Emre'nin adındaki "emre"lerin kaynağı olduğuna bakılacak olursa demek ki islamiyetten sonra da İmre Türklerin belleğinden silinmemiş. Zamanla bu "Cin İmre"nin adı cemreye dönüşmüş. Günümüzde hala cemrelerin düşüşleri muhakkak birilerince dile getirirlir. Buna da insanın baharla bağıını koparmaması diyebiliriz sanırım.