Günler öylece kendi kendine geçsin diye
Bir camın arkasında durdum
Bana dokunmasın hiçbir şey
Hiçbir şey yarama merhem olmasm
İyileşecekse, hiçbir şeysiz iyileşsin diye
Bir camın arkasında durup
Akan hayata ve zamana baktım.
Bilirdim, biliyordum, biliyorum,
Bittiğinde, geçtiğinde,
Azaldığında sızı, iyileştiğimde,
O saman tadıyla karıştığında;
Her şey daha acı olacak.
Reklam
Dünya kupası maçları başlamışken bunu okumak tevafuk :)
Erendiz cesurca davranıyor, sorularının peşine düşüyor, doğru olanı bulmaya çalışıyor, geçici hazlarla gününü gün etmek istemiyordu. Edemezdi de. Bir aylık Dünya Kupası maçları, Erendiz gibi bir insanın ruhuna merhem olamaz, onun acılarını yatıştıramaz. Tersine, yarım saat içinde 'en büyük' olmaktan 'en küçük' olmaya salınmak insanı dengesiz bile yapabilirdi.
Halbuki insanoğlu aciz, ve ölüm mukadder. Tamahkarlık yaraya merhem olmuyor.
Dostluk da buydu işte. Birbirimizi üzüyor ve birbirimizi teselli ediyorduk, yaramıza basılan tuz da birbirimizdik merhem de.
Ev, mal, mülk, yığınla tunç ve altın;
Yarasına merhem olmaz
Vücudunda, ruhunda dert olan adamın.
Eldeki nimetleri tadabilmesi için
Keyfi yerinde olmalı insanın.
Ev bark neye yarar
Dertli,korkulu olana
Gözleri çipilli olan ne yapsın tabloyu,
Damlalı hasta neden gitsin hamama?
Sayfa 106
Reklam
Reklam