khonshu
@mericesndmr
keşke zaman dursa ve istediğim her kitabı her filmi bitirebilsem
Lisans Öğrencisi
18 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Bitmeyen kitap...Edebiyat
Yahuda İskariot 84 sayfalık kısa bir kitap olmasına rağmen 3 kez başladığım ve 3. seferinde ittire kaktıra bitirdiğim bir kitaptı. Her okumamda hikayenin ve olay örgüsünün içerisine bir türlü giremedim hep dışarıda kaldım.
Yahuda İskariot'un herkesin okuyabileceği veya okuması gereken bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Sembolik, alegorik ve psikolojik katmanlara bağlı anlatılardan hoşlanıyorsanız, okurken içsel dünyanızda kaybolmak ve sorular sormak istiyorsanız sanırım bu kitap size uygundur diyebilirim. 
Yahuda İskariot
Yahuda İskariot
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aşk Gözleri Kör Eder mi?Edebiyat
Yazıma başlamadan önce yazar ile nasıl tanıştığımdan bahsetmek istiyorum. Ellery Queen ismini ilk kez Haruki Murakami'nin 
Haruki Murakami Yaban Koyununun İzinde 
Yaban Koyununun İzinde kitabında duydum. "Ellery Queen polis romanlarındaki bütün katilllerin adları ezberimdedir." (48) diye bir cümle vardı ve daha sonra yazarın kitaplarını araştırınca merak ettim ve sahaflardan kitaplarını topladım. Aradaki Silah ise yazarların okuduğum ve kendilerini tanıdığım ilk kitabı. Yazarların diyorum çünkü Ellery Queen ismi bir takma isim, iki kuzenin oluşturduğu bir karakter.
Aradaki Silah, bir solukta biten ve merakınızı daima canlı tutan bir roman. Okurken sürekli kendinizi içinde hissettiğiniz, acaba sonraki bölümde ne olacak ya da karakterlerden birinin hangi cümleyi kuracağını tahmin etmeye çalışacağınız bir polisiye bulmaca adeta. Bu romana sadece polisiye demek bence onu küçük görmek olabilir çünkü konusu gereği bu romana aşk romanı da diyebiliriz. Polisiye romanlar genelde bir çırpıda bitip finalde yaşattığı şok ile bir kaç gün aklınızı kurcalayan ve daha sonra kitaplığınızda güzel yer edinen kitaplardır ancak Aradaki Silah bunlardan farklı. Bitirdikten sonra bir polisiye romandan ders çıkarılır mı diye düşünüyorsunuz ve evet çıkarılıyor.
İnsan olarak tanıdığımız ve hayatımızda bir süre yer edinmiş kişilere güvenmek gibi bir zaafa sahibiz. "Düşman kör nişancıdır ama dost nereden vuracağını iyi bilir." cümlesiyle aslında ne demek istediğimi anlayabilirsiniz. Kitapta da bu sözün ne kadar doğru olduğuna bir kez daha şahit oluyoruz. Hayatımıza aldığımız kişiler ve onlar için yapabileceğimiz şeyleri acaba hak ediyorlar mı diye sorgulamanıza sebep olacak şahane bir roman Aradaki Silah.
Kitabın Konusu Hakkında
Ana karakter Dr. Harrison Brown, kendi muayenehanesinde hekimlik yapan genç bir doktor.
Haruki Murakami Yaban Koyununun İzinde Yaban Koyununun İzinde kitabında duydum. "Ellery Queen polis romanlarındaki bütün katilllerin adları ezberimdedir." (48) diye bir cümle vardı ve daha sonra yazarın kitaplarını araştırınca merak ettim ve sahaflardan kitaplarını topladım. Aradaki Silah ise yazarların okuduğum ve kendilerini tanıdığım ilk kitabı. Yazarların diyorum çünkü Ellery Queen ismi bir takma isim, iki kuzenin oluşturduğu bir karakter.
Aradaki Silah, bir solukta biten ve merakınızı daima canlı tutan bir roman. Okurken sürekli kendinizi içinde hissettiğiniz, acaba sonraki bölümde ne olacak ya da karakterlerden birinin hangi cümleyi kuracağını tahmin etmeye çalışacağınız bir polisiye bulmaca adeta. Bu romana sadece polisiye demek bence onu küçük görmek olabilir çünkü konusu gereği bu romana aşk romanı da diyebiliriz. Polisiye romanlar genelde bir çırpıda bitip finalde yaşattığı şok ile bir kaç gün aklınızı kurcalayan ve daha sonra kitaplığınızda güzel yer edinen kitaplardır ancak Aradaki Silah bunlardan farklı. Bitirdikten sonra bir polisiye romandan ders çıkarılır mı diye düşünüyorsunuz ve evet çıkarılıyor.
İnsan olarak tanıdığımız ve hayatımızda bir süre yer edinmiş kişilere güvenmek gibi bir zaafa sahibiz. "Düşman kör nişancıdır ama dost nereden vuracağını iyi bilir." cümlesiyle aslında ne demek istediğimi anlayabilirsiniz. Kitapta da bu sözün ne kadar doğru olduğuna bir kez daha şahit oluyoruz. Hayatımıza aldığımız kişiler ve onlar için yapabileceğimiz şeyleri acaba hak ediyorlar mı diye sorgulamanıza sebep olacak şahane bir roman Aradaki Silah.
Kitabın Konusu Hakkında
Ana karakter Dr. Harrison Brown, kendi muayenehanesinde hekimlik yapan genç bir doktor.Polisiye mi yoksa sadece roman mı?Edebiyat & Roman
Beyoğlu Rapsodisi, Ahmet Ümit’ten okuduğum ilk kitaptı. Neredeyse 4-5 yıldır kitaplığımda duruyordu. Hep ertelediğim romana sonunda şans verdim ancak iyi mi yaptım kötü mü bilemiyorum.
Ahmet Ümit’in betimlemeleri çok hoşuma gitti. Benim gibi kitaplarda bahsedilen konumlara çok ilgili bir okuru öylesine besledi ki bu betimlemeleri…Neredeyse gezilip görülecek bir Beyoğlu haritam var diyebilirim.
Romanın hikayesinden bahsetmeyeceğim, o kitabın arkasında da yazıyor. Ben okuyup bitirenlerle düşüncemi paylaşmak istiyorum.
Öncelikle bu roman bir polisiye miydi diye düşündüm bitirdiğimde çünkü benim için bir polisiye romanı bitirdiğimde şaşkınlığımı gizleyemez halde olmalıydım. Bu romanı bitirdiğimde hiç öyle hissetmedim. Böyle kalın bir polisiye romanın %95’i anlatı ve betimlemelerle ilerlerken çözümün %5’lik kısımda ayak üstü işlenip bitirilmesi biraz heyecanımı kırdı.
Romanda beni etkileyen tek şey Selim karakteri oldu. Ahmet Ümit’in kalemini bu yüzden sevdim. Selim aslında bir çok romanda olabilecek kadar sıradan bir karakter. Etkileyici kısmı ise gözlemciliği. En yakın arkadaşlarının bir kaş hareketinden bile detaylı
analizler yapabilen Selim karakterinin Beyoğlu hakkındaki bilgisi, tarihe olan ilgisi ve geniş genel kültürü çok hoşuma gitti. Hikayeyi onun ağzından dinlemek sanki bir büyüğümden hikaye dinlemek gibi merak uyandırıcıydı.
Lafı bağlamak gerekirse, Beyoğlu Rapsodisi kesinlikle ölmeden önce okumalısınız diyebileceğim bir kitap değil. Okumazsanız bir şey kaybetmezsiniz. Böyle diyorum ama sadece Selim karakterini tanımak için okunabileceğini düşünüyorum. Gerçek hayatta da Selim gibi bir karakteri tanımak isterdim. Kitabın finalindeki olaylar için değil, olaylara bakış açısı, kültürü, aile ve arkadaş ilişkileri gibi şeyler için.
Şimdiden herkese keyifli
İntihar adil değildir…
Hakan Günday Zargana, Hakan Günday'dan okuduğum dördüncü kitap oldu. Yazarın okuduğum diğer kitapları okuma sırasıyla Az, Kinyas ve Kayra, Daha... Garip olacak ama bu dörtlü arasında beğenme sıram da kronolojik olarak bu sırayla gidiyor.
Zargana
Zargana kitabı ya da karakteri üzerine bir incelemeden çok yazarın kitap üzerindeki tesirini yorumlamak istiyorum. Yazar ele aldığı konular neticesinde biliyoruz ki yeraltı edebiyatında eserler vermeyi seviyor. Bu kitabında da etkisini oldukça hissediyoruz. Tüm karakterlerin hayatlarının bir noktasında tecavüze uğraması veya uğrayacak olması şaşırılacak bir durum değil çünkü Hakan Günday eserlerinde bu konuya değinmeden hiç geçmiyor. Onun eserlerinde tecavüz ya da cinsellik eserin tuzu biberi desek yeridir. Ancak Az kitabında da gördüğüm fakat bu kitapta birden çok çocuk üzerinde bu konuların işlenmesi kafamda çok fazla pedofili çanları çaldı. Okurken bazı noktalarda rahatsızlık hissettim. Karakterlerin sürekli olarak acı çekmesi, sürekli olarak dışlanması ve yoğun olarak alkolizm/sigara/uyuşturucu gibi kavramlara bağlı olmaları başlarda ilgiyi çekerken bir süre sonra tekrara düştüğünden dolayı sıkıcılaşmaya başladı. Her yeni katılan karakterin hayat hikayesi ve alışkanlıkları oldukça tahmin edilebilir hale geldi.
Kitapta karakterlerin ya da mekanların elbet bir noktasında illaki bir şarkı, albüm, şarkıcı veya müzik grubu ismi geçmesi sanki yazar "ben bu tarz müzikler dinliyorum, müzik zevkimi görün" gibi bir hisle yazılmış duygusu uyandırdı.
Toparlayacak olursak hayat dersi çıkartılacak bir eser değil elbette ancak okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Farklı isimler, farklı şehirler, farklı içecekler yani anlayacağınız farklı bakış açıları görmek adına şans verilmesi gerektiğini düşünüyorum.Edebiyat
Hakan Günday Zargana, Hakan Günday'dan okuduğum dördüncü kitap oldu. Yazarın okuduğum diğer kitapları okuma sırasıyla Az, Kinyas ve Kayra, Daha... Garip olacak ama bu dörtlü arasında beğenme sıram da kronolojik olarak bu sırayla gidiyor.
Zargana
Zargana kitabı ya da karakteri üzerine bir incelemeden çok yazarın kitap üzerindeki tesirini yorumlamak istiyorum. Yazar ele aldığı konular neticesinde biliyoruz ki yeraltı edebiyatında eserler vermeyi seviyor. Bu kitabında da etkisini oldukça hissediyoruz. Tüm karakterlerin hayatlarının bir noktasında tecavüze uğraması veya uğrayacak olması şaşırılacak bir durum değil çünkü Hakan Günday eserlerinde bu konuya değinmeden hiç geçmiyor. Onun eserlerinde tecavüz ya da cinsellik eserin tuzu biberi desek yeridir. Ancak Az kitabında da gördüğüm fakat bu kitapta birden çok çocuk üzerinde bu konuların işlenmesi kafamda çok fazla pedofili çanları çaldı. Okurken bazı noktalarda rahatsızlık hissettim. Karakterlerin sürekli olarak acı çekmesi, sürekli olarak dışlanması ve yoğun olarak alkolizm/sigara/uyuşturucu gibi kavramlara bağlı olmaları başlarda ilgiyi çekerken bir süre sonra tekrara düştüğünden dolayı sıkıcılaşmaya başladı. Her yeni katılan karakterin hayat hikayesi ve alışkanlıkları oldukça tahmin edilebilir hale geldi.
Kitapta karakterlerin ya da mekanların elbet bir noktasında illaki bir şarkı, albüm, şarkıcı veya müzik grubu ismi geçmesi sanki yazar "ben bu tarz müzikler dinliyorum, müzik zevkimi görün" gibi bir hisle yazılmış duygusu uyandırdı.
Toparlayacak olursak hayat dersi çıkartılacak bir eser değil elbette ancak okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Farklı isimler, farklı şehirler, farklı içecekler yani anlayacağınız farklı bakış açıları görmek adına şans verilmesi gerektiğini düşünüyorum.Önyargılar1000Kitap
Bu kitap yaklaşık 2-3 sene kadardır kitaplığımda duruyor. Nereden geldiğini net bir şekilde hatırlamıyorum, sanırım ablam vermişti. Kitabı hiç duymamışım, yazarı hiç duymamışım yani gözümde okumaya değer hiçbir yanı yok… Okuyacak kitap kalmadı kitaplıkta, ya hadi gel bakalım neymiş şu kitap aldım elime gece nöbetinde okurum diye. Bir çırpıda bitirdim, belki de en hızlı bitirdiğim kitaplarımdan birisi oldu. Hikayenin içine öyle girdim ki ana karakterin beni de dahil etmesini istedim hep. Sevdiğim birkaç konuyu içinde bulunca da tadından yenmedi doğrusu. Bu kitabı bitirince yazarı araştırdım. Hatta kendisi ile sohbet ettim internette tanışıp. Kısacası, kitabı kapağına göre yargılamamak gerektiğini tekrardan görmüş oldum ve bu kitap benim önyargılarımı kırdı.