mert
@merrdilo
Geçmişte okuduğum ve ileride okuyacağım bütün kitapları arşivleyeceğim yegâne ortamı bulmanın mutluluğunu yaşıyorum
•mors certa vita incerta•
Seni Kim Öldürdü Virginia?İnceleme
Bir yazarın dünyasına girebilmek, onun gördüklerini tam anlamıyla görebilmek hiçbir zaman mümkün değildir. Bu gerçek, bir insanın karşısındaki kişiyi tüm çıplaklığı ile göremeyeceği kadar ortadadır. Deneyimlerimiz gösteriyor ki, şu an düşündüğümüz veya hissettiğimiz bir duruma yıllar sonra aynı gözle bakmak mümkün olmayacaktır çünkü o durumu farklı bir biçimde yeniden deneyimleme olasılığına sahibiz. İnsan, sürekli kendini aşması gereken bir canlı olması dolayısıyla her yaşadığının üzerine benzerini, değişkenini deneyimleme gücüne sahiptir. Bu güç öyle ihtimaller üzerine kuruludur ki, hayatımızın gidişatına karşın duyarlılığımızı kaybetme noktasına kadar gelebiliriz. Artık tanıyamadığımız, kendimizden beklemediğimiz davranışları sergileme sebebimizin altında bu duyarsızlık yatar.
Benim için bu ihtimaller üzerine kurulu onlarca bilinmezlik hep dikkat çekici olmuştur. İnsan yüreğindeki gizleri, aklın uçsuz bucaksız köşelerinden sızmaya çalışan, aslı bilinmez düşünce ve hayalleri öğrenebilmek ya da üzerine düşünebilmek bana müthiş bir keyif verir. Elbette her keyfin bir yorucu tarafı da bulunur ve ben son zamanlarda okuma keyfimdeki bu bitkinlik halinin sebebini Virginia Woolf'a yormaya gerekli görüyorum. Anlayamamaktan bu kadar korktuğum bir başka yazar daha önce olmamıştı. Eğer onu anlayamazsam tüm okuma ve anlama çabalarım boşa gidecekmiş gibi hissettiğim, resmini gördüğüm anlarda içimin buruk, düşüncelerimin kaygıyla dolduğuna şahit olduğum bir kadın olmamıştı hiç. Dün gece bitirdiğim ve benim mutlaka üzerine araştırma yapmam gerektiğini kendime fısıldadığım yoğun dakikalarda hâlâ bu kaygı ile mücadele ediyordum. Ya hâlâ okumama rağmen onu göremezsem?
Daha ilk satırlarından itibaren bize izlenimlerin özünü aktarmaya başlayan Woolf, deniz fenerine karşı yoğun bir
Reklam
Gerçekten gerçek bir romanİnceleme
Toplumların konfor alanından çıkması yüzyıllardır zorlandıkları bir mesele olagelmiştir. Din, mezhep, ideoloji gibi kültür vasıtalarına dair yeni bakış açıları geliştirmek, bu bakış açılarına dair yeni teoriler üretebilmek de haliyle her toplumun üstleneceği bir durum değildir. Bu yüzden gelişime açık olmayan beyinlerin türediği bir toplumda, yenileşmeden ve bunlara ayak uydurmaktan söz etmek pek mümkün olmaz. Olsa bile yenilikten çok buna karşı verilen mücadeleler daha ön plana çıkar tarihte.
Tanzimat Fermanı, asırlardır köklerini sarmış bir devletin temelinden sarsıldığını kabul ettiği ve bunu tüm dünyaya duyurduğu resmi bir belge olma özelliği taşır. Kabul görülmüş yasalarına, merkezi otoritelerine karşı daha yüksek bir otoritenin varlığını kabullenmeyi ve buna uyma zorunluluğunu gözler önüne serer. Başta siyaset ve ekonomi olmak üzere Osmanlı'nın pek çok alanda yenileşme çabasına girdiğini ve desteğini diğer devletlerden karşılama girişiminde bulunduğunu görürüz. Bu girişimlerin edebiyat dünyasına yansımaması elbette mümkün değildir. Yaşanan ve yaşanması mümkün olan; ihtimali olmasa bile yaşanabilir hissi veren her şey, edebiyatta hayat bulabilir.
Tanzimat Dönemi niçin iki kuşaktan oluşup birbirinden farklı nitelikler taşır sorusuna verilecek pek çok cevap mümkün olsa da, yazarların mizaç ve karakterleri, yaşadıkları toplumu ve insanını anlama biçimlerine baktığımızda temel farkı burada görebiliriz. Bir öğretmen edasıyla halkını bilinçlendirme çabasının yerini zamanla ferdi hislerle mücadele almaya başlar. Eski edebiyatı ve onun getirdiklerini uygulamak yerine Batı'da üretilen yeni biçimleri kendi edebiyatımıza taşımak esas alınır. İki taraf da birbiriyle uzlaşma konusunda oldukça inatçı bir tavır sergiler. Bugüne kadar ulaşmış bu eserleri okuyup incelediğimizde,
Reklam