Görevli Açlık Sanatçısı'na sorar:
"Hala açlıkta mısın? Ne zaman bırakacaksın artık?"
"Hepiniz affedin beni?" diye fısıldar açlık sanatçısı.
"Elbet. Seni affediyoruz?"
"I liç durmadan, açlığıma hayranlık duymanızı istedim?" der sanatçı.
"Hayranız zaten."
"Ama hayran olmamalısınız"
"Peki, öyleyse hayran da değiliz. Niçin hayran olmayacakmışız ki?"
"Çünkü aç kalmak zorundayım ben, başka türlü edemem?"
"Bakın hele" der görevli, "niye başka türlü edemezmişsin?"
Açlık sanatçısı burada son sözlerini söyler ve der ki:
"Çünkü, çünkü tadını sevdiğim yemeği bulamadım. Bulsaydım inan bana, tantana yapmaz, tıkınırdım, senin gibi, herkes gibi?"
Dört hikâyeden oluşan Açlık Sanatçısı, Kafka'nın ölmeden önce yayınlanan son eseridir.
"Mevlana'nın hikayesini bilir misin? Evinin penceresinden kırlara bakıyormuş. Orada uzakta bir leylekle bir çulluğun yan yana yürüdüğünü görmüş. Bu iki ayrı cins hayvanı birleştiren nedir diye düşünmüş, merak etmiş bu arkadaşlığı... Kalkmış gitmiş yanlarına kadar. Bakmış ki ikisi de topal."