Tanpınar, anadilde kitaplarını okuduğumuz için şanslı olduğumuz yazarlardan biri. Romanın bütününde saat sembolü üzerinden kurumların işleyişi ve teşkilatı açısından bir eleştiri yer almakla birlikte; temel konu başkahraman ve diğer karakterler ile anlatılan “insan”dır. Nitekim bu düşünceyi -roman da insanla mevcut olacak ki- kitabın meşhur “Saatin kendisi mekân, yürüyüşü zaman, ayarı insandır… Bu da gösterir ki, zaman ve mekân, insanla mevcuttur!” sözünde görmekteyiz. Hemen her sayfada ruh hali, insan tabiatı, gündelik olaylar ile ilgili, üzerine bir müddet düşünülen tasvirler karşımıza çıkmaktadır. Kitapta toplumsal yapıdaki doğu-batı kültürünün birleşimi ve modernleşme konusu da dikkat çekmekle birlikte dönem itibariyle bu konunun kitaba yansıması olağandır. Bu temalar çerçevesinde, güzel bir kurgu, yazarın zengin dili ve ince mizahı ile bir başyapıt ortaya çıkmıştır.