Çünkü, günbatımı gibi, insan olmak da arada kalmak demekti; geri dönülemez bir şekilde geceye doğru yol alırken, umutsuzluktan doğan umursamazlığın renkleriyle patlayan bir gün olmak demekti.
Üstelik yüksek erdemin ve derin samimiyetin takdir edilmeyebilir, şöhrete karşı kayıtsızlığın anlaşılmayabilir. Bir zorbanın önünde insanlığı, adalet ve ahlakı anlatmak da onun kötülüğünün karşısında kendi iyiliğini göstermektir. Buna başkalarını incitmek denir. Başkalarını inciten biri önünde sonunda kendi de incinir.