Olmamış şiirler yazalım, bitmeyen mektuplar dolduralım adresler belirsizken. Bir ses duydum sanki kelimemden, bir tren geçti olmayan bir yoldan. Bakışlarımı diktim boş bir kadehe. Gece üçte ne kadar iyi yazılır ki bir günce. Derdimi anlatmak değil benim derdim. Dert ortağımı bulmak sokak sokak. Sıkıldım bu koskoca dünyada tek başıma karışlamaktan korkuları. Tren bekler mi bizi peronunda? Sahi nereye yolculuk? Önemli mi sanki? Gaye oraya adım atabilmekte. Abartılan mutlulukları. Mutlu gözüken mutsuzları izlemekte gaye.
Aldım elime fırçamı . Başladım. Ortaya sarı bir nokta sadece. Mavi çiçekler yanına . En son gri ile karala sayfaları. Kaderim benim burada. Olmamamışlığım kolları olmayan bir ressamda. Çizmek istediler beni. Çizdiler kaderimi. Kaderim sanki alaca. Gece olmuş üç. Ben yine balkonda. Uyku hangi masum insanın yanında?