Merves
@mervesmn
Kuş ölür, sen uçuşu hatırla...
Kuşlarını alıp gidiyor gök.
En saçmalar…
öğretmen
19 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·208 syf.·
2026 2. kitabı
SaçmalamalarDuygu ve Düşünce
Duygusal yük, insanın görünmeyen ama en ağır taşıdığı bavuldur. İçine ne koyduğunu çoğu zaman hatırlamazsın bile; ama omuzlarının neden ağrıdığını bilirsin.
Bazen geçmişten yarım kalmış cümlelerdir bu yük. Söylenmemiş özürler, sorulamamış sorular, zamanında ağlanamamış gözyaşları… Hepsi sessizce birikir. İnsan hayatına devam eder, güler, konuşur, çalışır; ama içinde hep küçük bir ağırlık merkezi kayması vardır. Sanki ruhu biraz öne eğik yürür.
Duygusal yükün en tuhaf yanı, çoğu zaman onu taşımayı bırakmanın suçluluk hissettirmesidir. Sanki bırakırsan unutmuş olursun. Sanki hafiflersen vefasız olursun. Oysa bazı duygular taşınmak için değil, yaşanıp geçmek için vardır. Ama biz onları hatıra gibi saklarız, sonra da neden yorulduğumuzu merak ederiz.
İnsan bazen yükünü azaltarak değil, onunla konuşarak hafifler. “Seni görüyorum” dediğinde bir anıya… “Bu beni hâlâ acıtıyor” dediğinde bir hayal kırıklığına… İşte o zaman yük, sert bir taş olmaktan çıkar, elde tutulabilir bir şeye dönüşür.
Belki de duygusal yük tamamen bırakılacak bir şey değildir. Belki o, yaşadığımızın kanıtıdır. Ama onu sırtımızda değil, avuçlarımızda taşıyabildiğimiz gün… işte o gün gerçekten hafifleriz.
Puan vermedi·224 syf.·
2026 1. kitabı
Saçmalamalar
Mavi bir sessizlik çöker içime,
Dağ gibi durur kalbimde hasret,
Yaklaştıkça uzaklaşan bir imkansızlık yaşamak.
Mavi, artık gelecek değil
İçime çöken soğuk bir boşluk.
Sarı bir akşam vurur ayrılığa,
Güneş batarken artar imkânsızlık.
Aşk, ölümle sınanır bazen,
Yaşamak cesaret ister, susmak kadar.
Sarı bir ışık bile kurtaramaz geceyi,
Hasret çürür zamanın kıyısında.
Aşk, imkânsızlığın en ağır biçimi,
Yaşarken ölmeyi öğretir insana.
Deniz anlatır, dağ susar,
İkisi de bilir beklemeyi.
Dostluk gibi sessiz,
Güven gibi derin bir şeydir bu.
Ölüm bir ihtimal değil artık,
Bir alışkanlık gibi durur yanı başımda.
Dostluk kırılır sessizlikten,
Güven en derin yerinden kanar.
Bazı duygular kavuşamaz belki,
Ama eksik de kalmaz hiçbir yürekte.
Maviye bakamam eskisi gibi,
Deniz yüzüme vurur yaşamanın yokluğunu.