Ben perişan, ona dikiyorum gözlerimi
sessizce haykırıyorum: işte ben buyum
ben de bilmiyorum neden bu keder
fisıldiyorum: nasil da güzel yok oldum
bir yoldaşım yok anlatayım ona
bu bendeki dayanılmaz sırrı
kuşku yok benden başka hiç kimse
atmamıştır azabın kollarına aslını
canıma çöken bu üzüntünün benim sebebi
kendim düştüm şimdi ağlamayacağım
ayaklarım zincire vurulmus hâlde bağırıyorum
bu zincirlerle asla dost olmayacağım..
Diyor, ey sıcak kucak
İşvelerinle mest et beni; sana divaneyim
Diyorum, ey yabancı
Vazgeç benden; sana biganeyim
Ah gönül, ah ümit kadehi
Sonunda kırıldın da kimse bilemedi sırrını
Her yabancının elinde bir saz oldun da
Çok yazık, kimse söylemedi şarkını