KISA KISA KİTABIMDAN ALINTILAR...
Yanlış anlamazsınız sanırım. Kuran'ı okuma, anlama ve yaşama üzerine ben de onca yazı yazdım. Hatta bu kitabı nasıl okuduğumu size en son dün de gösterdim.
Ancak bu yönde tavsiye ve uyarılar yapan arkadaşlar bazen işin ayarını tutturamayıp tadını kaçırabiliyorlar Şöyle ki; Kuran-ı Kerim orijinal Allah kelamıdır. Namazda da bu yüzden kısa da olsa okumak (orijinalini) farzdır. Bir kutsallığı vardır. Peygamberimiz de aynı lafız ile zikretmiş, cebrailden aynı lafız ile dinlemiştir. Allah'ın kullarına hitabıdır. Meal/yorum değişebilir ama o asla değişmez. Biliyorsak hemen hergün fırsat buldukça okumalı, bilmiyorsak ezberimizde olanı zikretmeli veya dinlemeliyiz. Ben İsmail COŞAR'ın Bakara 152-157 kıraatını çok severim ve tavsiye ederim mesela. Çoğunuzun muhakkak anlamını da bildiğinizi düşündüğüm bu pasaj çok etkileyici ve huzur vericidir.
*****
Kuran'ı Kerim’in ne anlatmak istediğine yönelinmesini salık veren arkadaşlar, işi orijinalinin okunmasının gereksizliğine, boş iş oluşuna kadar vardırıp maalesef nerdeyse İslam karşıtlarının alaycı söylemlerini andırır yerlere getirebiliyorlar. Bu hususta da sizlere katılmıyorum. Bu da böyle biline!
METİN SEVİL, Kısa Kısa - Sosyal Medya Tadında, Sayfa: 36
10/10
Kimi zaman Arı ya da Ari Us'un Eleştirisi olarak da bilinen ve Kant'ın en bilinen eseridir Saf Aklın Eleştirisi. Aslında bir üçlemenin parçasıdır. Üçlemenin diğer iki parçası
Pratik Aklın Eleştirisi
Yargı Yetisinin Eleştirisi
Okunması oldukça zor felsefe metinlerinden biridir. Kant'ın kişiliği ve yazım tarzı yüzünden büyük ihtimalle ama aslında anlatmak istediği şey basittir. Döneminde oluşmuş bilginin kaynağı ampirik midir ( yani deneysel, tecrübeye dayalı) yoksa bizde hali hazırda bilgi var mıdır? Yani aklımızda tecrübe etmeden veya algı olmadan doğuştan ve bir nevi Kant'a göre metafiziksel bilgi. Kant buna a priori der. Diğerine yani sonradan edinilene ise a posteriori der. Bu terimler sonradan çokca kullanılır felsefede de. Başka bazı terimler de türetmiştir Kant. Mesela numen gibi.
Çağında ki bazı emprikler Locke, Hume, rasyonelistler ise Descartes, Leibniz.
Ne güzel olurdu.Alıntı
Sorun, hayatın düz ilerlemesi, diye düşündü Hayalet.
Günler oraya buraya dağılabilse, mesela pazartesi kırk, salı dokuz, çarşamba günü seksen bir yaşında olabilsek, her şey daha kolay olabilirdi. Böylece her şeyin geçici olduğunu idrak eder, yaşam boyu kaç versiyonumuza dönüştüğümüzü anlayabilirdik. Yaşamın güzelliği apaçık gözlerimizin önüne serilirdi. Gün batımlarının bize her günün en nihayetinde geceye döndüğünü göstermesi gibi.
Sonradan yapılan neşriyat; meselâ o zaman Kolordu Kumandam olan Kâzım Karabekir Paşanın hatıraları, o sırada kendisinin, Enver Paşadan Tebriz’den hareket ederek Tahran’ı da işgal etmek, hatta daha ilerilere gitmek için emir aldığım göstermektedir. Görülüyor ki, o yaşımıza yakışan ve şimdi çok safiyâne görünen şeyler o zaman, devleti fiilen elinde tutan Enver Paşaya da, mümkün gibi görünüyordu.
