Meşrebi Kalender
@mesrebikalender
.
.
.
.
.
435 okur puanı
Temmuz 2013 tarihinde katıldı
Kibar Feyzo, köyden her sürüldüğünde, şehrin kurallarını biraz daha öğrenmişti ama ne anlamış ne de özümsemişti. Toplumun “çarıklı” kısmından beklediği zaten buydu. Ayak bağı olmayacak, göz zevklerini bozmayacak kadar – yani ucundan azcık- öğrenmeleri yeter de artardı bile. Prezantabl olmayan “o” ve “onun gibi” insanlarda aksinin düşünülmesi abesle iştigal olurdu.
Kimya derslerinde sülfürik asidin formülünü “ Hasan 2 Salak Osman 4” olarak öğreten – adından bizimle ilgili niyeti gayet açıkça anlaşılan- canım “DÜZEN” in, kimseye ihtiyacı olmayan şeyleri özümsetmek gibi bir derdi yoktu zaten.
Dürüstlük de istemiyor -yüce efendimiz- “ DÜZEN”. O’nun için dürüstlük, yolda gördüğümüz fiziksel engelli birine “ senin bacağın nerede ?” demek kadar kaba bir şeydir. Bacakları olmayan engelli birine kurulmasını istediği cümle ise şudur “ İstersen sen de benim kadar hızlı koşabilirsin, yeter ki iste…” Hayatının her alanında profesyonellik…
Kahramanız Martin Eden tam bu noktada farkında olmadan sisteme başkaldırıyor. Daha doğru dürüst konuşmasını bile beceremeyen kaba saba bir denizciyken, kitaplar sayesinde dünyaya bakışı tamamen değişiyor. “İşte benim eserim, neydi ne oldu” tarzında bir sirk maymunu gibi ondaki gelişimle kendi egolarını tatmin etmeye çalışan – sevgilisi başta olmak üzere- üst tabaka dostlarının heveslerini kursaklarında bırakıyor…
Adam Smith’in Görünmez El teorisi gibi, ortamı güçlülerin olmasını istediği şekilde düzenleyen o görünmez kast sisteminin - yine farkında olmadan-kurallarını çiğniyor. Kendini entelektüel olarak tanımlayan çevresindeki tüm insanlardan çok daha fazla şey öğreniyor. Çevresindekiler Martin’in açlığını kurabiye canavarının açlığına benzetip, bilgilerin çoğunu alamadığını ve yere döküldüğü iddia ediyorlar.
En sevdikleri, yazar
GitmekİstediğimYer isimli okura yanıt verildi
Meşrebi Kalender
#1567773
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Aha bölündüm, şimdi bölünüyordum diye diye yüz yaşına doğru ilerleyen genç ülkemle hiç ama hiç ama hiç alakası olmayan bir roman Baba ve Piç.
Romanda geçen konulardan biri ( çok ama çok ama çok affedersiniz! ) Ermeni sorunu. Kim daha çok kelle almış hesabını yapmak yerine yazar; aynı vatanın çocuklarıydık, aynı mahallede doğduk ve doyduk gibi gereksiz bir romantizm yapmış.
Değinilen konulardan bir diğeri ise aile içi cinsel şiddet gibi gavur icadı ; yaz köşesi, kış köşesi anlayacağın her köşesi denizlerle çevrili cennet vatanımda şu ana kadar hiç ama hiç ama hiç rastlanmayan bir olay. Yazar kitap boyunca bu iki alakasız konuya niye değinmiş hiç ama hiç ama hiç anlamadım
Kitabın en büyük kusuruna gelince, nasıl söylesem,(entel ağzımla bir kitaba küfür etmiş gibi olacağım ama neyse) bu kitap utanmamış sıkılmamış çok satmış dostlar. Evet, insana okurken entelliğini hissettirmeyen bir kitap ne işe yarar ki zaten. Herkesle aynı kitabı okursam, çoğunluktan farklı olduğumu nasıl hissedebilirim ki ama di mi ?
Nasıl; çok ama çok ama çok aydınlarımız, istemedikleri bir yönetim başa geçince, yıllardır rahatsızlıklarından bahsedilen ve hiç yaşlanmayan genç subaylarımız başta olmak üzere, ordumuzu göreve çağırıyorlarsa; ben de pek kıymetli çok ama çok ama çok saygıdeğer YKST ( Yazar ve Kitap Savunma Timi) üyelerini ( tanımıyor musun yoksa yazık !) , bu kitaba ve bu kitabı beğenenlere, buram buram zeka kokan yorumlarıyla hadlerini bildirmeye çağırıyorum.
Arz ederim.
Meşrebi Kalender
#101815332
Yazarın canı yanmış, yazdıkça canının acısı geçer sanmış, yazdıkça daha da yanmış…
Yakınçağ Türkiye ve dünya tarihi kitaplarını gördüğünüzde, Japon turistler gibi şaşkın şaşkın bakmaya başlıyorsanız kitabı tam olarak özümsemeniz zor.
Birbirinden farklı olayları art arda sıralıyor derken bir süre sonra tek bir şeyi anlattığını fark ediyorsunuz. Kurgu takdire şayan…
Sözün özü, çook karamsar bir kitap. İnsanda ne parçalayacak edebiyat ne de söyleyecek söz bırakıyor. Ne yaparsak yapalım değiştiremeyeceğimiz DÜZEN i diyor.
O zaman ne yapıyoruz ????
Hunileri çıkarıyoruz, kim ne derse desin umut fakirin ekmeğidir deyip , bugün gülmeyebilirim ama benden alamayacağınız bir “yarın” var diyoruz.
Gelmeyeceğini adımız gibi bilsek de “o gemi bir gün gelecek İsmail Abi” demeye devam ediyoruz…
Yani şarkı söylüyoruz hemi de avaz avaz…
youtube.com/watch?v=o28aI34...
Vildan Dirim isimli okura yanıt verildi
Meşrebi Kalender
#1567773
Film afişlerine veya fragmanlarına aldanmayabiliriz ama çoğu kez kitapların isimleri bizi kandırabiliyor.
Kitabın ismi çok büyük ancak kitap bu büyüklüğü dolduramadığından büyük olarak kalan sadece hayal kırıklığımız oluyor.
Yazar kötü aile yapısının altını çizmek isterken, gözümüzü çıkarıyor.
Daha kitap başlar başlamaz Anne karakteri (Mefharet) öz kızı ile kendi öz abisi arasında bir cinsel ilişki olma şüphesinden o kadar rahat bahsediyor ki ağızda kötü bir tat oluşuyor.( Çok şükür ki, yarım asır sonra yazılan (2006) Baba ve Piç romanındaki ensest ilişki,hala "aman düşman başına vermesin dostlar" dediğimiz olaylar arasında. Çok şükür ki medeniyetimiz hala tek dişli...)
Meral ve Samim karakterleri arasındaki ilişki çok bunaltıcı.Samim karakterine ifrit olmamak elde değil.Egosu,gururunun üzerinde olan bir karakter Samim.
Toplum mühendisliğine soyunan her cumhuriyet yazarı gibi,yazarımız da kötü kadın(!) karakterine hak ettiğini buldurarak milletimize derin bir nefes aldırıyor.
Bu romanı okuyan tüm genç kızlarımız akşam ezanından önce evde olup dizlerini kırarak namuslarıyla evlerinde oturuyorlar....
Hiç mi güzel yanı yok tabi ki var:
Kitap 365 sayfa da olsa sonunda bitiyor....
Hakan Yıldız isimli okura yanıt verildi
Meşrebi Kalender
#1567773