Yanımda kendini rahat hissettiğini söylediğinde, ben öyle hissetmediğim için kendimi acınası hissettim. Ben de kendimi rahat, güvende hissetmek istiyordum; konuşup gülebilmek istiyordum ama sözlerim iki dudağım arasında parçalanıp gidiyordu. Seninle birlikteyken bile bir gölgeden ibarettim. Karanlık, çok karanlık bir şeydim; senin yanına yapışmış, yaptığın her hareketi taklit eden bir şey.
Sadece hava, bedenim ya da zihnim karanlıkken yazıyorum. İyi şeyler düşünürken de iyi yazabilmek istiyorum. Bu kadar yük, karanlık ve aşırılıkla dolu olmaktan nefret ediyorum.