Kimse neler hissettiğini bilemeyecekti. Kimse kalbindeki acının büyüklüğünü, ruhunun yasının burukluğunu kestiremeden, "Böyle olması daha iyi oldu." diyeceklerdi. En iyisi gökyüzüne bakmaktı. Ne kadar güzeldi! Ne çok yıldız vardı. Kristal yelkenli her an, yıldızların arasındaki sonsuz yolculuğunda ilerlemekteydi.
Ömrünüzdeki sayılı günlerden bir tekini yaşanmamış sayalım... Kaderinizin akışı kim bilir ne kadar farklı olurdu? Bu satırları okurken bir an durun, yaşamanızı saran o uzun zinciri düşünün...