Bu platformun insanlar için değil de kitaplar için olan versiyonunu düşündüm de 1000okur kitaplar bizi paylaşıyor falan saçma bi düşünce evet ama hissettiklerimi anlatmaya en yakın ifade bu olabilir
Ölü Canlar, ilk bakışta tuhaf bir fikirle başlıyor. Ölmüş köylülerin isimlerini satın alan bir adam var başrolde. Ama Gogol çok geçmeden hissettiriyor ki mesele bu tuhaflık değil; mesele, zaten
“Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.”
Daha ilk cümleden insanın içine yerleşen bir kitap bu. Çünkü o cümlede yalnızca ölüm yok; toprağa dönüş, doğanın döngüsü, insanın faniliği ve geride bıraktığı iz