Ah’lar Ağacı - Mini İnceleme/Kendime Notlar
İsmini hep gördüğüm ve ilgimi çeken bu şiir kitabını okumak ancak kısmet oldu. Didem Madak’ın okuduğum ilk kitabıydı. Altını çizdiğim onlarca mısra var, her birini burada paylaşmadım.
Bu kitabı sevip sevmemek şiirde ne aradığınıza göre değişir.
Müzmin hassas bir kadın olarak Madak’la empati kurmak benim için çok kolaydı. Şiirlerinde dik duruşunun, başkaldırışının yanında kalbinin okşanmasını bekleyen insanı da net şekilde görebiliyorsunuz.
Daha iyi şiirler okumadım mı? Elbette okudum. O sebeple 10/10 diyemem. Ama kendine has tarzını çok beğendim.
9/10
2026 19. kitabı
Huzur
Ahmet Hamdi Tanpınar, hep kitaplarını okumak istediğim bir yazardı ve okuduğum ilk kitabı Huzur oldu. İlk 70–80 sayfada, dilini çözene kadar oldukça zorlandım. Zaman sıçramaları başlarda çok fazlaydı ve konuyu anlamaya çalışmakla iş içinden çıkılmaz bir durum alırken uyku hali geldiğinden uzun sayfalar devam edemedim.
Sonrasında karakterleri tanıyıp işleyişe biraz daha hakim hissedince o derinliğe dahil olmaya başladım. Tasvirler, insan hissiliği, haleti ruhiyenin aktarımı, doğayı keşif hali, onu yansıtması ve olay akışı ile dikkat çekici dereceye ulaştı.
Bir çırpıda değilde behemahal sindire sindire okumak istememin sebebi ilk defa denediğim bir tatlının tadının ağzımda yayılmasını beklemek, içindeki o muhteşem karışımın neye ait olduğunu anlamaya çalışmak gibi bir huzurla, şiir okuyor hissi veren bir rahatlama sunan hazzını yaşamak istememdi.
Huzur, ana karakterimiz Mümtazın onu hayatında arayışı, tıpkı yaşamımızda zaman zaman durup ne eksik hayatımda ne fazla, ne lazım bana, doğru mu gittiğim yol, başka seçeneklere şans versem nsaıl olurdu acaba diye kendimizi tartarak bizimde aradığımz şey aslında .
Bu sebeple okudukça gelenn hissin adı da huzur. Çünkü kendimizi, toplumumuzun isteklerinin dile getirilişinin ifade edilişi bize anlaşılmış hissettiriyor…
Aynı zamanda muhayyilemizde adım adım İstanbul sokaklarında dolaşıyoruz okurken; her bahsedilen semtin kendine özgü hikayesi, kokusu, sesi, ruhu katman katman geçiyor.
Kitapta edilen sohbetlerde geçmişe özlem, münakaşalarda seviye, günümüzde pekte mümkün olmayan anlamlı anlar.
Ayrıca yazarın bu sohbetlere Türkiye’nin doğu ve batıdan beslenerek Anadolu’yu oluşturması, fakat bunu yaparken iki uçtan birine tamamen kapılmadan bir köprü kurması gerektiğini savunan bir yapısı, ve bu görüşleri, kitabın yazıldığı
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sezai Karakoç deyinceDuygu ve Düşünce
Şiire dair içeriğe sahip olmasını beklediğim bir kitaptı. Ancak biraz hayal kırıklığı yaşadım. Şairlerin ideolojilerinden, medeniyetlerdeki inanç ve yönetim sistemi hatta ekonomik gelişimleri ile ilgili mini bir tarih kitabı niteliğinde. Belgesel merakınız, sosyoloji sevdanız varsa keyifle okuyabilirsiniz. Keyifli okumalar...
1/10
2026 8. kitabı
Kitap hakkında iki inceleme yapılmış. Bir tanesi sadece iki satır. Diğer incelemedeyse arka kapak bilgileri ve tanıtım bültenlerinden başka bir şeye yer verilmemiş. Dolayısıyla gördüğüm lüzum üzerine bu incelemeyi kaleme almaya karar verdim. Aslında yaptığım tam manasıyla bir “inceleme” de değil ama inşallah okuyanlara yararlı olur.
Şiir severlerin diline pelesenk olmuş, çoğumuzun birkaç satırını ezbere bildiği “İbrahim” şiirinin yazarı merhum A. Hâlet Çelebi’nin derlenen şiirlerinden oluşan bu mini kitap, esasen şairin şiir üslubunu tanımak için önemli bir eser. Bu bağlamda kitabın fiyatının da uygun olması önemli bir avantaj. Kullanılan dil sade, şiirlerin anlaşılması gayet açık. Lakin benim şiir tasavvurum daha çok, dizelerin okuyucunun duygusal yönüne hitap etmesi yönündedir. Zira kanaatimce şiir demek; duygusuz, kuralsız, ölçüsüz bir laf salatası olmamalı. Haddizatında, bana hitap etmeyen bir başkasına elbette hitap edebilir. Benim göremediğimi, hissedemediğimi bir başkası sezebilir. Hatta bugün okuduğumu anlayamayabilirim, belki yarın okuduğumda çok daha farklı duygular ve fikirler hissedeceğim. Belki bütün şiirlerini okuduğumda daha farklı bir tablo ortaya çıkacak. Bütün bunları da göz ardı etmiyorum. Ama bir şeylerin eksik olduğu duygusu da içimden gitmiyor.
Son tahlilde, kitap tanıtımında da bahsedildiği gibi “bir hayal ve duygu şairi” değil, bir “intuition (sezgi)” şairi olarak tanımlanan Asaf Hâlet’in şiirlerini ben sevemedim. Büyük bir şair olduğunu asla düşünmüyorum. Bu sevdiğim şairlere çok büyük bir haksızlık olur. Kitabın, sosyal medya abartısı “İbrahim” şiiriyle satış adetlerini yükselttiği bariz. Ancak yukarıda belirttiğim gibi, fiyat uygunluğu ve şairin edebi kişiliğini tanıma açısından okumak tercih edilebilir. Yoksa kendi açımdan zaman ve maddi
Kendimi bildim bileli mini hikayeler okumaya pek ısınamadım. Tarık Tufan'ın şiir ve romanlarından aldığım keyifle bu kitabı okumaya başladım. Tarık Tufan'ın kendi hayatından ve etrafından hikayeler bulunuyor. Bazen kendisi başroldeyken bazen hikayeler tamamen farklı insanların etrafında dönüyor. Tarık Tufan şiirlerinin en sevdiğim yönü aşk ve dramın yanısıra bireysel dokunuşu ve hayata dair içinde bulundurduğu hakikilik. Arabeski hiç sevmeyen biri olarak Tarık Tufan'ın hayata karşı zaman zaman arabesk duruşundan bir şekilde keyif alabiliyorum. Onun bu yönünü keşfedebileceğimi düşünerek devam ettim kitaba. Zaman zaman kısmen keyif aldım ama genel olarak bu kitapla da "gerçek hayattan mini hikayeler"i sevemedim. Son 3'te 1'lik kısımda kitabı bıraktım. Hayatı insani ve dolu şekilde yaşamış biri olduğu; sevgi, dram, acı ve hayatın gerçekleriyle bolca yüzleşmiş biri olduğunu ve dolayısıyla şiirlerindeki o arabesk yanın kasıntı bir sanatsal tavır değil de bizatihi gerçeği olduğunu görmüş oldum.
De ki İşte “ Seviyorum”
Felsefe ve şiiri öyle bir yoğurdum, adına
“De ki İşte “dedim
Kitap felsefi ve edebi metinler içermektedir. Kitabı şiir kitabı sanmıştım ama daha çok şiir ve öykü arasında mini metinlerdir. Kitap üç bölümden oluşmaktadır.
-Ölüm
-Yaşam
-Felsefe
Kitabın adı.” De Ki İşte “
De = Ölüm , Ki = yaşam ve İşte = felsefeyi kapsamaktadır.
Giriş metnini 
Böyle Söyledi Zerdüşt üzerinden bir felsefe sanatı ile başlatmıştır. Yaşamı ve ölümü o kadar güzel anlamlandırmıştır. Yaşam yazarımıza göre her an en değerlidir. Mezarlık yaşamın en önemli ve derin şeklidir.
“ Yaşadıklarımız öldürdüklerimizdir “
Bizim kendi hayatımızdaki kaybettiğimiz an kavramını hep vurgulaşmıştır. Yazar ilk önce ölümü sonra yaşamı ele almıştır. Ona göre yaşamın değerini ancak ölümü bilerek bilebiliriz. Eğer ölüm olmasaydı insanlar yaşamın değerini asla bilemezdi.
"Nasıl olsa öleceğimize göre, yaşamalıyız." (s. 28)
Yazara göre ölüm aslında yaşama bir taç giydirir. Ölümü negatif düşünce değilde, hayatın bir parçası olduğunu hep bilerek yaşamamız gerektiğini söylemektedir. Yazar aslında ölüm ve karamsarlık üzerinde ağır yazmış gibi dursada kendisi yaşamayı ve sevmeyi vurgulamıştır.
Kitap içerik ve metinler olarak çok boğucu ve ağır değildir sadece felsefeye ilginiz varsa yazarın yapmış olduğu ufak göndermeleri anlayabilirsiniz.
Örneğin yazarımız 
Immanuel Kant ve 
Friedrich Nietzsche gibi filozoflara atıflarda bulunmaktadır. Yazarımız ayrıca Hollandalı ressam olan M.C. Escher’dan etkilenmiştir. Kitabı da ressamın tablolarına benzemiştir. İç içe karmaşık bir hal gibi duruyor. Kitabın ilk sayfaları da A. Dürer’e ait tabloda yarım halde bulunuyor.
Yarım olarak bırakması kitabı okuyup kendimiz o resimleri tamamlayalım diyedir.
Kişisel gelişim türünden bir eserdir çünkü bir cümle okuyorsun, sürekli düşünüyorsun.
Japon edebiyatından haikularda vardır.
Böyle Söyledi Zerdüşt üzerinden bir felsefe sanatı ile başlatmıştır. Yaşamı ve ölümü o kadar güzel anlamlandırmıştır. Yaşam yazarımıza göre her an en değerlidir. Mezarlık yaşamın en önemli ve derin şeklidir.
“ Yaşadıklarımız öldürdüklerimizdir “
Bizim kendi hayatımızdaki kaybettiğimiz an kavramını hep vurgulaşmıştır. Yazar ilk önce ölümü sonra yaşamı ele almıştır. Ona göre yaşamın değerini ancak ölümü bilerek bilebiliriz. Eğer ölüm olmasaydı insanlar yaşamın değerini asla bilemezdi.
"Nasıl olsa öleceğimize göre, yaşamalıyız." (s. 28)
Yazara göre ölüm aslında yaşama bir taç giydirir. Ölümü negatif düşünce değilde, hayatın bir parçası olduğunu hep bilerek yaşamamız gerektiğini söylemektedir. Yazar aslında ölüm ve karamsarlık üzerinde ağır yazmış gibi dursada kendisi yaşamayı ve sevmeyi vurgulamıştır.
Kitap içerik ve metinler olarak çok boğucu ve ağır değildir sadece felsefeye ilginiz varsa yazarın yapmış olduğu ufak göndermeleri anlayabilirsiniz.
Örneğin yazarımız Immanuel Kant ve Friedrich Nietzsche gibi filozoflara atıflarda bulunmaktadır. Yazarımız ayrıca Hollandalı ressam olan M.C. Escher’dan etkilenmiştir. Kitabı da ressamın tablolarına benzemiştir. İç içe karmaşık bir hal gibi duruyor. Kitabın ilk sayfaları da A. Dürer’e ait tabloda yarım halde bulunuyor.
Yarım olarak bırakması kitabı okuyup kendimiz o resimleri tamamlayalım diyedir.
Kişisel gelişim türünden bir eserdir çünkü bir cümle okuyorsun, sürekli düşünüyorsun.
Japon edebiyatından haikularda vardır.