Yolculuğun hoş tarafı; gittiğin her yerde hayat miniktir…
… Otele gidersin, minik sabun, minik şampuan, tek kişilik tereyağı, minik gargara ve tek kullanımlık diş fırçası. Standart uçak koltuğuna sıkışıp oturursun. Dev gibisindir.”
Chuck Palahniuk / Dövüş Kulübü
İlkel toplumlarda, fiziksel ihtiyaçlar genelde 2. gruba girer: Elde edilebilirler, ama ancak ciddi bir çaba pahasına. Ancak, modern toplum, herkese fiziksel ihtiyaçlarını yalnızca minimal bir çaba karşılığında garantilediğinden, fiziksel ihtiyaçlar 1. gruba doğru itilmiştir.
(Bir iş sahibi olmak için gereken çabanın "minimal" olduğu konusunda itirazlar olabilir, ancak genelde alt ila orta düzeydeki işlerde gereken tüm çaba itaatten ibarettir. Size oturmanız ya da ayakta durmanız söylenen yerde oturur veya ayakta durursunuz ve size söylenenleri, size söylenen şekilde yaparsınız. Çok seyrek olarak ciddi bir biçimde çaba göstermek zorunda kalırsınız, ve her halükarda, işinizde neredeyse hiçbir özerkliğe sahip değilsinizdir; böylece güç sürecine olan ihtiyacın gereği layıkıyla yerine getirilmemiş olur.)
“Hafıza minimal bir durumdur. Hafıza aracılığıyla tecrübe, hatırlamayla takdis edilecek bir gerçeklik kazanır… Çünkü hatırlamak idealleştirmektir… başka türden bir sorumluluk, hafızanın o kayıtsız ediminin içermediği bir sorumluluk içerir… bu yüzden hatırlamak, bir sanattır.”