Yıldızların karanlıkta parladığı gibi yoksulluk içinde de temizlik ve yücelikle parlayan ruhlar yok mudur? Bir kalp, sevmek için mutlak servete, asalete mi muhtaçtır? Bence talihin en hakikisi, ruhun göründüğü iki güzel söz, en büyük servet, kalbin hissini gösteren gül rengi dudaklardan yansıyan tebessümlerdir. Güzellikten büyük asalet, kalp temizliğinden büyük zenginlik mi olur?
Zaman insanı ne çok değiştiriyor. En çok da bakışlarını... Gençlik yaşlarında sanki daha bir masum bakıyordu insan ve bu bakışlarına fazlasıyla sirayet ediyordu. Yaş aldıkça yüz de değişiyordu şüphesiz. Ama bakışlar da fiziksel özelliklerle birlikte olgunlaşıyor, farklılaşıyordu. Hayat farkında olmadan insanı ölüme hazırlıyordu....