merve
@mmervekh
öğrenci
hukuk
istanbul
27 Nisan
335 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
“Birisini eleştirmeye kalkıştığında, şu dünyada her insanın senin sahip bulunduğun ayrıcalıklara sahip olmadığını hiç aklından çıkarma.”
•Muhteşem Gatsby, okuyucunun girişteki bu cümleyle radarına giren bir eser. Türk filmlerindeki gibi bir tema karşılıyor bizi. Fakir ama gururlu erkek, zengin bir kıza aşık oluyor. Klasik bir aşk hikayesi gibi ama sadece bu aşk hakim değil kitaba. Bu çerçevede dönemin Amerikalılarının halleri, para kazanma şekilleri, hayata bakışları ve yaşam tarzları anlatılıyor. Nasıl eğlendikleri, partileri betimleniyor. Caz Çağı tüm ışıltısıyla film sahneleri gibi betimlenmiş kitapta. Sevdiği kız tarafından terk edilen Gatsby zengin olmak için her yolu deniyor. Tek emeli sevgilisine kavuşmak. Hatta bunun için o büyük partilerin yapıldığı malikaneyi satın alıyor ki sevdiği kadınla karşılaşsın...️
•Girişteki ilgi çekiciliğe rağmen kitabın devamı için hislerim aynı olmadı, yine de güzel bir kitaptı. Kimileri eseri hayatının eseri olarak tanımlıyor, ben aynı şeyi düşünmedim maalesef. Karmaşık anlatım, bir geçmişe bir geleceğe gitmesi zaman zaman beni kitaptan koparttı ama döneme ışık tutan sahneleri, alt anlamları ve sondaki mesajıyla güzel bir kitaptı. Hayatını tek bir amaca ve insana bağlayıp, mutluluğu ve yaşamayı unutup, kendin olmaktan çıkmak...Yazar, size bunun sonucunun mutsuzluk ve boşa yaşanmış bir hayat olduğunu apaçık gösteriyor. Salt bir şeye bağlanmış hayat, hayat değildir. Biz kendimizi yok sayar değer vermezsek kimseden bunu göremeyiz. Ben hala sonunu ve kendi çıkarttığım dersleri düşününce hüzünleniyorum, umarım herkes kitabı okuduğunda kendine bir pay çıkarır!
•Alexandre Dumas’tan ilk okuduğum kitap, Siyah Lale’yle buradayım. Akıcı dili, sürükleyiciliği, ilgi çekici konusuyla iyi ki bu eserden başlamışım dedirtti. Yazarın kalemini çok sevdim, diğer kitapları da kütüphanemde. Onlara geçmeden güzel bi tanışma oldu bence!️
•Hikaye Hollanda’nın 17.yüzyıldaki çalkantılı ve sıkıntılı siyasi döneminde geçiyor. İlk sayfalar tarih ağırlıklı olduğu için biraz zorlanmıştım açıkçası ama sonra adapte oldum. Bence hikayelere tarihi esintiler katılması da kaliteyi artırıyor.
•Bu sıkıntılı dönem sürerken, Harleem şehrinin gündemi lale yetiştiriciliği. Çiçek Üreticileri Derneği ilk siyah laleyi üretmeyi başarana ödül veriyor. Cornelis van Baerle’nin de en büyük tutkusu laleler ve siyah laleyi yetiştirmek için çok emek veriyor... Ama önüne türlü engeller çıkar, en büyük düşmanı kendisi gibi lale yetiştiricisi olan yan komşusudur mesela. Baerle’nin vaftiz babası Cornelis Witt öldürülmeden önce yargılandığı yazışmaları ona bırakıyor. Baerle’nin içerikten haberi yok, bu yazışmalar ve yan komşusunun tuzağı yüzünden kendini müebbet yemiş bir mahkum olarak buluyor. İşte olaylar da burada başlıyor aslında. Zindancının kızı Rose, onun hem umudu, hem yardımcısı hem de aşkı oluyor...
•Bakalım siyah laleyi yetiştirebilecek mi buradan kurtulacak mı diye heyecanla çeviriyorsunuz sayfaları. Siyah Lale,sizi olayların içine alan bir kitap. Ben çok beğendim. Okumamışsanız şans verin derim. Keyifli okumalar şimdiden!
:”Bazen insan kendisinde çok mutluyum deme hakkını asla bulamayacak kadar çok acı çeker.”
“Fakat nereye gittiğimizi bilmememiz için kör olmamıza gerek yok.”
Saramago’dan ikinci okuduğum kitap serinin devamı olan Görmek oldu. Bittiğinde yazarın diğer kitaplarını da okuma isteği duydum.
Çok beğenerek okuduğum, uzun süre unutmayacağım bir kitap yorumuyla geldim bugün. Körlük, yer yer beni zorlasa da; okuduklarım hassasiyete sebep olsa da, elimden bırakmadan okumak istediğim bir eser oldu. Heyecanla okurken bir sürü ders çıkarttığım eserlerden biriydi.
•Aslında girişte yaptığım alıntılar her şeyi açıklar nitelikte. Herkes bir salgınla kör oluyor ama, bu toplum zaten görür durumda mıydı? İnsanlar birbirlerini, duyguları, gerçekleri görüp fark ediyor muydu? Yazar beyaz salgınla kör olanlar üzerinden, aslında toplumun körlüğünü öyle güzel irdelemiş ki. Gören gözler de aslında kör olabilir, toplum birbirine körleşebilir...İnsanların çaresizliği, korku ve bir çöküş yazarın kendine has tarzıyla anlatılmış. Okurken gerçeklikle ve aslında toplumda hepimizin biraz böyle olduğuyla yüzleşiyorsunuz. Bence kitap, halihazırdaki toplumsal yaşamımıza ve insana bir eleştiri...İnsanoğlu gözleri açıkken de kördür zaman zaman; duygulara kördür, güzelliklere kördür, değer bilmez...Peki şimdi biz neye körüz? Neyi göremiyoruz hayatımızda? Bence herkes bu kitabı okuyup bunlar üzerine düşünmeli... Manevi olarak da gerçekten görebildiğimiz günlere ulaşırız umarım. Keyifli okumalar.
•Merhaba! Stefan Zweig’ın kısa öykülerine nazaran az bilinen eseri Clarissa hakkında biraz konuşalım.
•Kitapta savaşta yaşanan bir aşk hikayesi anlatılırken aslında savaşın insanlığa yaptığı zulüm anlatılıyor. Savaşın sebep olduğu acılar, mahvettiği hayatlar, engellediği mutluluklar, insanların savaş yüzünden mahrum kaldığı hayatlar hepsi günyüzüne çıkarılmış. Zweig’ın en büyük özelliği olan insan tahlilleri bu kitapta da ön planda. Okurken yazarın usta kalemini hem hissediyor hem de bu sefer farklı bir şey yazmış hissini yaşıyorsunuz. Ne yazık ki tam aşk hikayesinin devamı ve dramlar önümüze gelirken, kitap başka bir kaleme geçtiğini belli ediyor...
•Stefan Zweig’ın eseri tamamlayamamasına çok üzüldüm. Konusu, anlatım dili çok hoşuma giden eser yazarın usta kalemiyle tamamlanabilseydi savaş karşıtı kitapların en değerlisi olurdu. Çünkü hikayenin belli bir yerinden sonra başkasının yazdığı o kadar belli oluyor ki. Son cümleyi okuduğumda “hani devamı?” sorusunu sordum kendime. Kitap tamamlanmış tamamlanmasına ama, yarım kalmışlık hissi ortadan kalkmamış...
•Yine de, Clarissa okuduğuma çok mutlu olduğum bir kitap oldu. Bir yerden sonra Zweig’ın kalemini arasam da “kitap çok güzel” hissim ortadan kalkmadı. Salt bir aşk romanı olmaması, değindiği hayatlar ve verdiği mesajlar açısından önemli bir eser olduğunu düşünüyorum. Her şeye rağmen Clarissa, beni heyecanlandırdı. Onunla tanışmayanlara, Clarissanın hayatına eşlik etmelerini öneririm.
