– Hərdən mənə elə gəlir ki, biz şahmat taxtasının üzərindəki adi piyadalardan başqa bir şey deyilik. Onlar - bütün bu “bozlar”, “ağlar” insanları istədikləri kimi idarə edirlər. Bu çox alçaldıcıdır…
Ona görə də, əzizi-mən, -müəllim dedi,-bir dəfəlik yadımızda saxlayaq: ilahi addımları, səmavi mətnləri qavramaq üçün intellekt, savad, dünyagörüşü bəs deyil, hikmət lazımdır, hikmət! Hikmət isə yalnız daxili paklıqla, nəfs üzərində qələbəylə, sədaqət və ibadətlə əldə olunan bir cövhərdir.
Reklam
– Yaşadıqlarım mənə öyrətmişdi ki, nə qədər izdiraba məhkum olursan ol, işin ən ağır tərəfi məruz qaldığın ağrılar yox, göz yaşlarını silən şeyin öz əllərinin tərsi olmasıdır...
Nəyisə öyrənəndə kitab oxumaq yox, kiminləsə danışmaq lazımdır. Mən kitablara inanmıram.
İstanbul Şehir Operası'mn kuruluşu gecikmiştir. Bu gecikmenin başlıca nede ni, 19. yüzyılın ortalarından başlayarak İstanbul'da özel kuruluşların sürdürdüğü opera ve operet hareketinin halkla geniş oranda bütünleşmiş olmasıdır. Özellikle müzikli tiyatrolar ve operetler, bu yöndeki gereksinimi karşılamıştır. Cemal Reşit Rey, bu alanda da verimli olmuş, kardeşi Ekrem Reşit Rey'in (1900-1959) sözlerini yazdığı bir dizi operet bestelemiştir: 3 Saat (operet-revü, 1932), Lüküs Hayat (1933), Deli Dolu (1934), Saz Caz (1935), Maskara (1936), Hava Cıva (1937).
Mən fikirləşirdim ki, bu boyda dünyada yalnız elə xəzəl sarısı ilə dənizin rəngi kifayətdir ki, insan özünü xoşbəxt hiss etsin...
Bu da bu cür həyatdır...
Reklam
Reklam