Monarşi fikrine yaklaşım açısından baktığımızda, "Sırp" monarşistleri "Tanrım beni dostlarımdan koru, düşmanlarımla kendim baş ederim" deyimindeki 'dostlardan' farksızdırlar.
Meğer insanın kendi kendini kandırmasıyla derinleşirmiş her depresyon. Henüz bunu bilmiyorum. Tek bildiğim, darbe dönemi bitti, monarşi dönemi bitti. Anarşi dönemi başladı içimde.
Ey Oğul!
“Günümüzde cumhuriyeti öven ve yücelten retorikle fazla haşır neşir olmuş insanlara, monarşinin iyi bir yönetim biçimi olarak kabül edilmesi şaşırtıcı görünür. Ancak, Aristo bunda yalnız değil. Birçok filozof böyle düşündü. Bazı yazarlara göre (meselâ Eric von Kehnelt-Leddihn'e göre) monarşinin 20.yy. despotik rejimleriyle karşılaştırılması vahim bir hatadır.
Monarşi her halükârda mutlakiyetçi değildir. Mutlak monarşi monarşideki çizgilerden biridir ve XIV. Louis'nin 'devlet benim' sözünde sembolleştiği gibi her zaman değil bazen ortaya çıkar. Klâsik 'monarchy' ye mutlak yöneticilik fikri yabancıdır. Monarşi, daha ziyâde, gevşek ve sınırlı bir liderlik anlamına gelir. Böyle bir monark ülke sâkinlerinin hayatının her yönüne karışmak, her şeye burnunu sokmak arzusunda ve iddiasında değildir. Nitekim, monark mutlak iktidar såhibi olmaktan ziyâde eşitler arasında birincidir. Bu olay, aristokratların İspanya kralına aralarındaki sözleşmeyle ilgili şu hitabında gayet güzel ortaya çıkar: “Sen, ki bizlerden birisin, biz, ki senden daha aşağı değiliz..”
Monarşi + Tiranlık -
“Aristo'ya göre monarşi iyi bir yönetim biçimidir, zira o tek kişinin kendi çıkarı için yönetmemesi, tüm toplumun çıkarını gözeterek yönetmesidir. Ancak, her iyi yönetim biçimi gibi monarşi de yozlaşabilir. O zaman tiranlık ortaya çıkar. Tiranlık tek kişinin kendi çıkarına ülkeyi yönetmesidir.”
Thomas HobbesBiyografi
Aristoteles'in izinden giden Hobbes üç hükümet biçimi bulunduğunu kabul eder: Demokrasi, aristokrasi ve monarşi. Bunlardan her biri meşrudur ve her birinin de faydaları ve zararları vardır, ama genel olarak bakıldığında, "birkaç hatibin idaresine" eşdeğer olan demokrasi en kötüsü, monarşi ise en iyisidir. Eğer monarşi en iyisi değilse, dünyayı yaratan ve yöneten niçin tek bir Tanrı olsun ki? Monarşiden hoşlanmayan biri, "Yüce Tanrı tarafından yönetilmekten" de hoşlanmamalıdır. Antikçağdaki düşünürler bile (Hobbes saygı duymasa dahi, akranı olan düşünürlerin büyük saygı duyacağını biliyordu) monarşiyi tercih etmişti. Adem yönetimindeki ilk hükümet paternal niteliktedir ve paternal hükümet de monarşi demektir. Üstelik çoğu yerde en eski hükümetler monarşidir.
