Beklemek deyince aklıma hep Walter Benjamin'in Portbou'daki trajik intiharı geliyor. Nazilerden kaçmak için her şeyi yapan, arkadaşlarıyla İspanya'yı yaya geçen ve Portekiz'e, oradan da Ame rika'ya gitmek isteyen filozofun Gestapo'nun eline düşme ihtimalini düşünerek otel odasında morfinle canına kıyması, işkenceyi bekleme işkencesindense hayatına son vermeyi yeğlediğini gösteren müthiş bir örnek. Elbette ki Benjamin sıradan bir insan değil. Kim bilir o müthiş yazıları yazan beyin, Nazilerin eline düştüğü zaman neler yaşayacağını nasıl canlandırdı, nasıl önceden yaşadı. İşte sadist, cahil Almanların insanların, insanlığın elinden aldığı bir başka büyük Alman. Ne yazık.
Afife, sevmişti Selahattin'i.
Çok az insanı sevmemişti aslında.
Saymaya kalksa, bir elinin beş parmağını geçmezdi.
Babası geldi aklına önce, hemen vazgeçti. Mutaassıp bir adamdı ve inancının esiriydi Hidayet Bey.
Sonunda sadece iki insanı gerçekten affedemeyeceğine karar verdi.
Birisi kendisine dünyayı zehir eden Kadıköy Emniyet Amiri, öteki de morfin belasını başına saran sözde doktor Suat Bey.
Affife'nin düşüncelere daldığını görünce telaşlandı Selahattin ve "İyi misin?" diye sordu.
"İyiyim" diye cevapladı eski eşini Affife ve ekledi: "En kısa zamanda ağabeyimle konuş olur mu Selahattin?" dedi ve artık gitmesini ister gibi gözlerini kapadı.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
kapitalizm iftiharla sunar yaşayamayanlara premium paket :dAlıntı
Deneyimleme, bir insanın gerçekte yapabileceği bir şeyin yerini alacağı için makul olmalı. Laten olsun; makulun ötesinde olmalı. Götün teki bu işe zamanını harcıyorsa, tren seyahati, eroin etkisindeki bir Playboy Tavşanı kullanılarak tatlandırılmalı. En azından, morfin etkisinde
olmalı. Camın önünden geçen sıkıcı, boktan dağları izlerken, uyuşturucu yüzünden kafanız güzel olur; pek tatlı meme uçlarınızı okşarsınız.
“Akıllı insanlar mutluluğun sağlık gibi olduğunu çoktan fark etmiştir.”
Bizim kendimizde morfinin doğal formlarının olduğu anlaşılıyor. Bu kimyasallar "endorfinler" ve "enkafelinler" olarak adlandırılmaktadır. İnanma ve beklenti, umudun ana bileşenleri morfinin etkilerini taklit eden beynin endorfinlerini ve enkafelinleri serbest bırakarak ağrıyı bloke edebilir.
Sayfa 185
İtalya cephelerinde ciddi şekilde yaralanan askerlerin %75'inin morfine gerek duymadığını gözlemledikten sonra, cerrah Henry K. Beecher, "güçlü duyguların acıyı bloke edebildiği" yorumunu yapmıştır.
