Çoktan beri Olga'nın onu sevmekle hata edip etmediği meselesi ortadan kalkmıştı. Şimdi mesele ormanda geç vakitlere kadar baş başa kalmalarıydı. Oblomov dehşet içinde dğşünüyordu: Onu öpmeye niyetlendim; bu bir suç; hem de ufak tefek bir suç değil. Öpmeye gelinceye kadar nice aşamalardan geçmek gerek: El sıkmalar, iltifatlar, mektuplar......
Şu cümle BİZ BU HALE NASIL GELDİK diye düşündürüyor bana. Öpmenin iki sevgili arasında suç sayıldığı bir dönemden günümüzdeki iğrençliklere geçebilmek için nasıl bi evrim geçirdik acaba.
Türkçeden türkçeye tercüme ibaresini öğrendiğim Hayati Yazıcı'yı hörmetle andığım kitap. Hikem-i Ataiyye ve Mesnevi'den yapılan sohbetlerin kaleme alınmış haliydi elimdeki kitap(umut ederim ruhumada misafir olmuştur). Zaman kelimesinin kıymet ile birleşmesinden vakit olmasından edebin sadece şahsa değil manayada gösterilmesine kadar günlük hayatımızın her yerine iştirak etmiş hocam Allah razı olsun.