1857'de Brüksel'de toplanan ilk yardımseverlik kongresinde Lille yakınındaki Marquette'in en zengin sanayicilerinden biri olan Bay Scrive, Kongre üyelerinin alkışları arasında, bir vazifeyi yerine getirmenin verdiği soylu tatmin duygusuyla şunları anlatıyordu: "Çocuklar için bazı eğlendirici yollar geliştirdik. Onlara çalışırken şarkı söylemeyi, yine çalışırken sayı saymayı öğretiyoruz; bu onları eğlendiriyor ve geçim olanaklarını temin
etmek için zorunlu olan on iki saatlik çalışmayı cesaretle kabul etmelerini sağlıyor." - On iki saatlik çalışma, ama daha on iki yaşına gelmemiş çocuklara dayatılan nasıl bir çalışma! - Materyalistler, bu Hristiyanları, bu
yardımseverleri, bu çocuk cellatlarını çivileyecek bir cehennem olmamasına hep hayıflanacaklardır!
Neden bir de rüya görürüz? Her şey olup bittikten sonra neden bir de rüya görürüz? Karmaşanın, keşmekeşin, hayatın yorucu zenginliğinin içinde eksik kalan nedir ki, uykunun kuytusunda ille de tamamlanması gerekir?